Ես չեմ ցանկանում ամուսնացած երեխաներիս հետ ապրել․ Շատերը ինձ կմեղադրեն, բայց․․․Ահա, թե ինչն է պատճառը
Արդեն մի քանի տարի առաջ ինքս ինձ համար որոշել եմ, որ չեմ ուզում ապրել ամո ւսնացած երեխաներիս հետ, և համարում եմ, որ մեծահասակ երեխաները, առհասարակ, պիտի առանձին ապրեն:Մի անգամից նշեմ, որ խոսքս չի վերաբեվում այն դեպքերին, երբ այլ տարբերակ չկա: Օրի նակ, 2 տարի առաջ իրավի ճակ ստեղծվեց, երբ աղջիկս ընտանիքի հետ մնաց դրսում, բնականա-բար, նրանք որոշ ժամանակ ապրեցին իմ տանը, բայց հեռացան անմիջապես այն ժամանակ, երբ հնարավորություն ստեղծվեց:
Ես սիրո ւմ եմ երեխաներիս և թոռներիս, բայց նախընտրո ւմ եմ առանձին ապրել: Ահա թե ինչու.Ես ո ւնեմ իմ գրաֆիկը՝ շո ւտ ժամի եմ պառկում քնելու և առավոտյան 4-ին արթնանում եմ, բարձր ձայնով հեռուստացույց եմ դիտում: Երբ բոլորը միասին են ապրում, պետք է ամեն հարցում հարմարվել մյուսների հետ:
Սնո ւնդի հարցում տարբեր նախասիրո ւթյունները: Կարելի է բոլորի համար առանձին պատրաստել, բայց այդ ժամանակ մթերք գնելն ու մի քանի տեսակի ո ւտեստ պատրաստելը ժամանակի հետ անտանելի է դառնում:Տարբեր մոտեցումներ կենցաղին հար-ցերին և առհասարակ կյանքին: Ես արդեն մեծ եմ, չեմ սիրում աղմկոտ հավաքույթներ և տոներ: Բայց չէ որ երեխաներս դեռ ու-նեն դրա կարիքը, այնպես որ ավելի լավ է բավարարվենք միմյանց տուն գնալով:
Բացի այս ամենից անխուսափելի են վեճերը՝ ծնողների և երեխաների միջև: Պարզապես չեն կարող լիովին համերաշխ լինել եր-կու տարբեր սերունդների ներկայացուցիչները: Ես չեմ հոգնեցնում նրանց իմ խորհուրդներով, նրանք էլ ինձանից չեն նեղանում:
Իսկ դուք կիսու՞մ եք իմ տեսակետը:
