Ապրում էին ամուսիններ, շիլա եփում, ձմեռվա համար պահածոներ պատրաստում․․․Պատմություն, որը պետք է իմանան բոլորը

Ապրում էին ամուսիններ, շիլա եփում, ձմեռվա համար պահածոներ պատրաստում․․․Պատմություն, որը պետք է իմանան բոլորը

Լինում են, չեն լինում ամու սիններ… շիլաներ եփում, ձմռան հա մար փակոցներ պատրա ստում: Ինչպես և բոլորը՝ մեծանում, ծե րանում: Պատշգամբում պահում են հեծանիվներ, մահ ճակալի տակ՝ փո շոտ արկղեր, մեջը ամանո րյա խաղալիքներ ու աստղիկ: Ընդհանուր առմ ամբ, վատ չիէն ապրում, ոչ մի բանի պակաս չունեին: Ամեն ինչ հաշվարկած, համ աչափ:

Հատուկ օրվա համար կինը տոնական կարմիր զգեստ էր պահել, երկու թանկարժեք օծանելիք, մի զույգ ոչ պակաս թանկ կոշիկ, 6 հատ հախճապակե բաժ ակ ու մի շիշ էլ չինական օղի: Իսկ սպո րտային պայուսակներից մեկի մեջ փչովի նա վակ կար: Ժամա նակն անցնում էր, բաժակները դեղնում էին, մահճակալի տակի աստղիկը խամրում էր ձանձրույթից..

Հագուստի պահար անում ցեց էր հայտնվել, իսկ նավ ակը չորացել ու փշրվում էր: Հեծանի վները ժան գոտել էին: Նույնիսկ փակ օծանելիքն էլ գոլոր շիանում: Ամեն ինչ սպա սում էր իր ժամին, հատուկ օրվան…Բայց երկ ար սպասված առանձնահատուկ օրը շատ անսպասելի եկավ… Կինը պատուհաններն էր լվանում, պատահա բար սայթաքեց ու ըն կավ: Նույն օրն էլ ամուսնու մոտ սր տի կաթված եղավ: Նրանցից ոչ մեկը էլ տուն չվերադարձավ:

Նրանց հիշատակին խմեցին՝ հենց այն հախճապակե բաժակներով, որոնք այդպես էլ մնացել էին չօգտագործված: Մի քանի օրից երեխաները տանը կապիտալ մաքրություն արեցին. աղբանոց գնացին հեծանիվները,նավակը, կոշիկները: Իսկ կարմիր զգեստով էլ մահճակալի տակ տարիներով կուտակված փոշիները մաքրեցին…

Մի մոռացեք ապրել հիմա ու այսօր… մի սպասեք հատուկ օրվա…

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика