Ինձ թվում է, որ մենք մի քիչ շտապում ենք․․․Արդեն նշանակել էինք հարսանիքի օրը, բայց երբ ընկերս իմացավ, որ աշխատանքից ազատվել եմ, ամեն բան անում է այն հետաձգելու համար

Ինձ թվում է, որ մենք մի քիչ շտապում ենք․․․Արդեն նշանակել էինք հարսանիքի օրը, բայց երբ ընկերս իմացավ, որ աշխատանքից
ազատվել եմ, ամեն բան անում է այն հետաձգելու համար։Ես 23 տարեկան եմ, աղջիկ եմ կյանքի ծաղկման շրջանում։ Ես ու ընկերս
միասին ենք մեկուկես տարի։

Հարաբերություններն այնքան արագ աճեցին, որ 1,5 ամիս անց մենք արդեն որոշեցինք ամուսնանալ

Ծրագրում էինք մեր ապագան։ Այդ պահին թվում էր, թե մենք հազար տարի միասին ենք։ Նա ինձ առաջարկություն արեց, թեև նա-
խատեսվածից մի փոքր շուտ, քանի որ ես արդեն գիտեի մատանու մասին։Եվ հիմա անցել է 9 ամիս, և այժմ հարսանիքը գտնվում է
հեռավոր պլանների մեջ, որին երբևէ չենք հասնի(իմ կարծիքով)։

Մոտ 7-8 ամիս առաջ աշխատանքից ազատվեցի։ Ասում է՝ հենց աշխատանք գտնեմ, ամեն ինչ լավ կլինի, և մենք կշարունակենք պը-
լաններ կազմել հարսանիքի և այլնի համար։ Բայց նա տղամարդ է,և եթե նա այժմ վախենում է ընտանեկան կյանքի բոլոր դժվարութ-
յուններից և նյութական խնդիրներից, արժե՞ արդյո՞ք ճակատագիրը կապել նրա հետ։

Այս ամենն ինձ շատ է անհանգստացնում։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика