Ամիսներ առաջ ծանոթացա մի գեղեցիկ կնոջ հետ․ Մի քանի հանդիպում հետո հասկացա, որ․․․Կարծես կախարդված լինեմ

Ամիսներ առաջ ծանոթացա մի գեղեցիկ կնոջ հետ․Մի քանի հանդիպում հետո հասկացա,որ․․Կարծես կախարդված լինեմ։ Ծանոթա-
ցա մի համակրելի և ուրախ կնոջ հետ: Մի քանի անգամ հանդիպեցինք՝ իմը չէր: Նա գեղեցիկ էր, ուրախ, բայց ինչպես լինում է՝ ինձ
համար նրա հետ ձանձրալի է, պարտադրվածությունը սկսվել էր. հանգստյան օրերը միասին, ընկերներիս հետ շփվել թույլ չի տալիս,
սկսվել էր «ծանոթացիր ծնողներիս հետ» և այլն:

Որոշեցի՝ միմյանցից հեռանում ենք:Զանգում եմ և ասում. «Լուրջ խոսակցություն կա»:Նա պատասխանում է. «Լավ, արի ինձ մոտ,
տանը ոչ ոք չկա» Գնացի, նա ինձ անմիջապես ուղեկցեց խոհանոց և ապուր լցրեց: Հոտից արդեն պարզ էր, որ շատ համեղ է: Երկու
ափսե կերա:Հետո տապակած կարտոֆիլի և թթու դրած վարունգի հետ կոտլետներ և չի հարցնում, թե ինչ էիր ցանկանում խոսել:

Իսկ ես արդեն չէի ցանկանում բաժանումից խոսել: Մտածում եմ. հիմա կսկսվի լացը, մի անգամ էլ փորձեցի խոսել կարևոր թեմայի
շուրջ… ավելի լավ է մի ուրիշ անգամ: Վինի Թուխի նման քաղաքավարության համար մի քիչ էլ նստեցի և դուրս եկա:Հենց այդ օրվա-
նից էլ սկսվեցին տարօրինակությունները. պառկում եմ քնելու՝ երազումս նրան եմ տեսնում: Ոք մի դեպքում բաժանվել չի ստացվում:

Փորձում եմ չզանգել՝ ձեռքս ինք իրեն դեպի հեռախոսն է գնում:Քանի անգամ եմ ինքս ինձ ասում.վերջ վաղը կզանգեմ և կասեմ վերջ:
Իսկ վաղը զանգում և հանդիպման մասին եմ պայմանավորվում և + ապրելը ինչ-որ հաճելի է դարձել՝ եր արդեն նրա հետ սունկ հա-
վաքելու, ձուկ բռնելու եմ գնացել: Ծնողների հետ եմ ծանոթացել: Նա ինձ կախարդել է, բայց չգիտեմ ինչպես: Ցանկանում եմ ամուս-
նանալ…

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика