Ամեն անգամ հարսիս, որդուս ու թոռներիս համար նվերներ եմ գնում, բայց հարսս․․․Օրեր առաջ իմացա, որ իմ նվերները վաճառում է համացանցով

Ամեն անգամ հարսիս, որդուս ու թոռներիս համար նվերներ եմ գնում, բայց հարսս․․․Օրեր առաջ իմացա, որ իմ նվերները վաճառում
է համացանցով

Ես թոշակառու եմ, ապրում եմ միայ նակ, ունեմ շատ ուժ ու եռանդ և նույնիսկ աշխ ատում եմ: Ես ուն եմ որդի, ով արդեն 8 տարի է,
ինչ ամուսնացած է, նա ունի երկու դուստր՝ իմ թոռնուհիները ՝ 7 և 5 տարեկան են: Երեքին էլ պաշ տում եմ, բայց հարսս ինձ դուր չի
գալիս, ես նրանից շատ եմ նեղացել: Բանն այն է, որ վերջերս իմացա, որ նա իմ նվերները վաճառում է համացանցում՝ ինչ որ կայքի
միջոցով:

Բայց ես ավել որդ աղբ չեմ տալիս, ես ամեն ինչ գնում եմ միայն թանկար ժեքն ու լավը:Հարսս  շատ <<նվն վան>> է: Նրանք ունեն
բնակա րան (նախկին ամուսինս՝ որդուս հայրն է նվիրել), մեքենան նույնպես, իրավիճակը լավ է, որդիս լավ դիրքում է, բայց հարսիս
դեռ բավարար չէ, նա սիրում է, երբ խղճահարություն է առաջացնում: Տղ այիս միջո ցով ես երբեմն փորձում էի գումար փոխանցել
թոռնուհիներիս, բայց տղաս ասում էր.

«Մայրիկ, ես ինքս բավակ ան աչափ գումար եմ վաստ ակում, պա հիր քո գումարը, դու թոշակառու ես»: Բայց հար սս նույ նիսկ չէր
կարմրի և կվերցներ: Դե, ես ենթադրում եմ, որ այդ ժամանակ իմ նվերները կփոխհատուցեն ամեն ինչ:Իհարկե, ես առաջին հերթին
սիրում եմ փայփայել թոռնուհիներիս. Ես նրանց շատ գեղեցիկ զգեստներ և կոշիկներ եմ գնում: Երբեմն, իմ աշխատավարձի օրերին,
մենք ներխուժում ենք մանկական խանութներ.

Աղջիկները վազում են շարքերի արանքում, իրենց համար խա ղալիք ընտրում, իսկ ես ժլատ չեմ: Վեր ջերս հա րսիս ծննդյան օրն էր,
տղայիս հարցրի` ի՞նչ է ուզում: Ասաց ​​միկրոալիքային վարառան, նույնիսկ ապրանքանիշի անունն ասաց. Ես դա գնեցի նրա համար,
նա ցույց տվեց, որ երջ անիկ է: Անգամ տալուց առաջ ես պարծեցա հարևան ուհուս մոտ։Եթե ​​ես չպար ծենայի հարևանուհուս մոտ,
ապա չէի իմանա, որ հարսս վաճ առում է իմ տված նվերները:

Հարևանուհիս համացանցում էժանով խոհան ոցային տեխնիկան է ցանկ ացել գտնել, իսկ մոտ երկու շաբաթ անց եկավ ինձ մոտ և
ասաց, որ առք ու վաճա ռքի մեկ կայքում նման վառարան են վաճառ վում, և գրված է հարսիս անունը: Մենք ստուգ եցինք նրա հե-
ռախոսահամարը՝ որպես վաճառող: Ես և հարևանուհիս սկսեցինք տեսնել նրա վաճառքները և սարսափեցինք: Թոռնուհուս զգեստ-
ները, թանկարժեք խաղալիքներ և նույնիսկ որդուս նոր մարզաշապիկը:

Ես շատ նեղվեցի և չէի կարողանում զսպել արց ունքներս:Զանգեցի հարսիս և աս ացի այն, ինչ մտածում էի։ Սկզ բում նա ամաչեց,
երկար ժամա նակ ընտրեց արդա րացման բառերը, իսկ հետո ասաց. «Ի՞նչ կա դրանում: Դրա նք մեր իր երն են, ինչ ուզում, այն է
անում եմ: Երեխաները մեծանում են, ձանձրանում են որոշ խաղալիքներից և զգեստներից: Բաճկոնը շատ հին է ամուսնու համար,
իսկ վանդակավոր վերնաշապիկն այլևս նորաձև չէ:

Ինչ վերաբերում է ջեռոցին, ես փորձեցի պատրաստել դրա մեջ, բայց պարզվեց, որ վառարանում ավելի հարմար է, ուստի վաճառում
եմ այն: Ես զանգեցի որդուս, և ամեն ինչ պատմեցի։Նա չի վերահսկում այս հարցը: Անգամ չգիտեր, որ կինը վաճառում է իրերը, բայց այնուամենայնիվ, նա անցավ իր կնոջ կողմը:Բայց ես շատ վիրավորված եմ: Որոշ զգեստներ նույնիսկ պիտակով էին։ Ես դրանք գնել
էի ավագ թոռնուհուս համար, բայց փոքրն էլ է մեծանում, և կարող է հագնել:

Իհարկե, ես չեմ դադարի աղջիկներին խաղալիքների խանութներ տանել, քանի որ դա նրանց համար մեծ ուրախություն է, և նրանք
մեղք չունեն, որ իրենց մայրը նրանցից վերցնում է ամեն ինչ և վաճառում: Ինչպե՞ս վարվել հարսս հետ, չգիտեմ։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика