Ես ուզում եմ արձակուրդս վայելել ընկերոջս հետ, իսկ ծնողներս թույլ չեն տալիս, չնայած արդեն լրացել է 18 տարիս․ Նրանք վախենում են ինձ նրա հետ մենակ թողնել․․․

Ես ուզում եմ արձակուրդս վայելել ընկերոջս հետ, իսկ ծնողներս թույլ չեն տալիս, չնայած արդեն լրացել է 18 տարիս․ Նրանք վախե-
նում են ինձ նրա հետ մենակ թողնել․․․

Բարև բոլորին. Ինձ պետք է կողմնակի խորհուրդ: Փաստն այն է, որ ես գրեթե մեկ տարի է, ինչ շատ լավ տղայի եմ հանդիպում, մենք
հանդիպեցինք համալսարանում, արդեն ծանոթացել եմ նրա ծնողների հետ:Մենք բավականաչափ ժամանակ ենք անցկացնում միա-
սին։Ընկերս աշխատանքի է անցել և մեկ շաբաթից մեկնում է մեկ այլ քաղաք։

Առաջարկում է ինձ այցելել իրեն: Ես արդեն 18 տարեկան եմ: Ծնողներս ամու սնալուծված են, բայց ես նրանցից գաղ տնիք չունեմ, և
ես իսկապես սիրում և հարգում եմ նրանց: Ցնկանում եմ գնալ և ժամանակ անցկացնել ընկերոջս հետ և տեսնել գեղեցիկ վայրեր, որ-
տեղ ես երբեք չեմ եղել:Քա նի որ ես ապրո ւմ եմ մորս հետ, ես միշտ նրա հետ եմ խորհրդակցում և ինչպես միշտ, գնացի թույլտ վութ-
յուն խնդրելու, ընկերոջս հետ շրջագայելու համար:

Ինչին նա պատասխանեց, որ դա բարոյական քայլ չէ,քանի որ ես ընդամենը 18 տարեկան եմ, նորմալ մայրը չի թողնի, որ իր դուստրը
նման քայլ անի: Նա նաև ասաց, որ ես կախված ություն ունեմ իրե նից, չնա յած որ ես ապրել եմ առ անց նրա 2 շաբաթ և ինձ հետ
ամեն ինչ նորմալ է եղել:

Հայրս էլ ասաց, որ դեմ չէ, ես խելացի աղջիկ եմ և հիմարություն չեմ անի, և քանի որ արդեն 18 տարեկան եմ, կարող եմ ինքնուրույն
որոշում կայացնել:Մայրիկս սկսեց շանտաժի ենթարկել ինձ (եթե հեռանում ես, ուրեմն կարող ես չվերադառնալ, իմ վերաբերմունքը
քո հանդեպ ամբողջովին կփոխվի) և ինձ ստիպեց մեղավոր զգալ (ես իմ կյանքի մի մասը ծախսել եմ քեզ վրա, իսկ դու անշնորհակալ
ես):

Խնդրում եմ ասացեք ինձ, թե ինչպես կվարվեիք նման իրավիճակում,քանի որ ես իսկապես սիրում եմ ծնողներս և չեմ ուզում նեղաց-
նել նրանց, բայց մյուս կողմից ես հասկանում եմ, որ իսկապես ուզում եմ գնալ, և ես նաև հասկանում եմ, որ եթե ես չհետևեմ իմ շա-
հերին, ես նստելու եմ մորս հետ մինչև 30 տարեկան:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика