Ամաչում եմ, որ կյանքս ի ցույց եմ դրել համացանցում, բայց․․․Խորհուրդի կարիք ունեմ․ 44 տարեկանում պատահական հղիացել եմ, չգիտեմ ինչ անեմ

Ամաչում եմ, որ կյանքս ի ցույց եմ դրել համացանցում, բայց․․․Խորհուրդի կարիք ունեմ․ 44 տարեկանում պատահական հղիացել եմ,
չգիտեմ ինչ անեմ։Ես ինքս ունեմ երկու անկախ և վաղուց առանձին ապրող երեխաներ: Նրանք հասունացել են և ար դեն հանդիպել
են իրենց կյանքի կեսերին: Նրանցից յուրաքանչյուրն ունի իր բնակարանը և իր կյանքը: Հինգ տա րի առաջ իմ անձ նական կյանքում
նույնպես կտրուկ փոփոխություններ եղան՝ ես և ամուսինս բաժանվեցինք:

Աշխատանքի հետ կապված խնդիր նույնպես կային: Որդիս և դուստրս, իհարկե, այցելում են ինձ, բայց ոչ այնքան հաճախ, որքան ես
կցանկանայի: Երբեմն ես շատ եմ տառապում մենությունից:Հետևաբար ես չհրաժարվեցի «բոլոր առո ւմներով հաճելի» ուշադրութ-
յուն-ներից, բայց, ինչպես պարզվեց, նա անլուրջ տղամարդ էր: Եվ ահա արդյունքը `ես հղի եմ: Հեռաց նել պտուղը: Ոչ, ես չէի կարո-
ղանա գնալ այդ քայլին, չնայած որ 44 տարեկանում ծննդաբերելը շատ վախենալու և խնդրա հարույց է: Երեխայիս ապագա հայրը չի
ցանկանում որևէ բան լսել նրա մասին, և ես ստիպված խզեցի նրա հետ բոլոր հարաբերությունները:

Տեղյակ եմ, որ ուշ հղիությունը սպառնում է ոչ միայն ծննդաբերության ընթացք ում բարդո ւթյունների. Իսկ եթե հանկարծ չկարողա-
նամ պտղին պահպանել, և հղիությունը դադարեցվի, բայց նաև հասկանում եմ, որ երեխայի համար ես կլինեմ «տարիքային մայր»:
Բայց նա կապրի: Եվ հուսով եմ, որ կկարողանամ ամեն ինչում օգնել նրան:

Նա կլուսավորի մենությունս և կժպտա ինձ հետ միասին: Մոխրագույն ռեժիմը կվերանա, և ես նորից ինչ-որ մեկին պետքական կլի-
նեմ:Ես իմ կարգավիճակում շատ եմ վախենում բժշկի այցից: Արդեն մեկ ամիս է, որ չեմ կարողանում գնալ և գրանցվել հիվա նդանո-
ցում: Վախենում եմ, որ բժիշկը կսկսի համոզել, որ հրաժարվեմ ծննդաբերությունից, կհայտնաբերի որևէ պաթո լոգիա կամ կքննա-
դատի «առանց ամուսին» հղիությունը:Ես պարզապես չեմ կարող որոշում կայացնել և խոսել աղջկաս և որդուս հետ:Ինչպե՞ս կար-
ձա-գանքեն նրանք: Ո՞ր որոշումը ճիշտ կլինի: Չի կարելի հետաձգել այս հարցը, պետք է հաշվի առնել բոլոր կողմերն ու տեսակետ-
ները:

Ամենամեծ «դեմ» փաստարկն իմ անորոշությունն է, որ քառասուն տարեկանից հետո միայնակ կինը կկարողանա արդյոք երեխային
տալ իր բնականոն զարգացման համար անհրաժեշտ ամեն ինչ:Երեխային առողջ դաստիարակելը, նրան սիրով շրջապատելն, իհար-
կե, շատ լավ բան է, բայց, ամենայն հավանականությամբ, մեր շատ դաժան և կոպիտ ժամանակը բավարար չէ: Եվ բացի այդ, ես չը-
գիտեմ ամենակարևորը. Երբ ես տեղավորվեմ աշխատանքի, ինչպես եմ կարողանալու կերակրեմ և ապահովել երեխային միայնակ:

Ես չեմ ուզում հրաժարվել երեխայից, բայց մտքերը տարի քային բարդությ ունների հետ կապված, այն մասին, որ երեխան կարող է
ծնվել շեղումներուվ կամ խնդիրներով, ինձ ավելի ու ավելի են անհանգստացնում:Երեկ ես վերջապես զանգեցի դստերս և պատմեցի
նրան ամեն ինչ: Նրա խոսքերով, երեխա ունենալու ամենամեծ խոչընդոտն իմ տարիքն է և առողջությունը, որն այնքան էլ լավ վիճա-
կում չէ։ Այնուամենայնիվ, համոզեց ինձ հրաժարվել հղիությունից:

Հիմա մոլորվել եմ․․․

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика