Եղբորս այդ քայլից հետո, մայրս հավաքեց նրա իրերը և դուրս հանեց տանից․․․Մի՞թե հարազատ զավակը կարող է այդպես վարվել ծնողների հետ

Եղբորս այդ քայլից հետո, մայրս հավաքեց նրա իրերը և դուրս հանեց տանից․․․Մի՞թե հարազատ զավակը կարող է այդպես վարվել
ծնողների հետ։Հայրս մեծացել է բազմազավակ ընտա նիքում, նա ծնողների միակ արու զավակն էր։18 տարին լրանալուն պես հեռա-
ցել է տանից, ընդունվել համալրսարան, գտել լավ աշխատանք։

Հետագայում էլ նա հայրական տան հետ կապված ոչ մի հավակնությու չի ունեցել։ Փոխարեն ամեն առիթով օգնել է թե՛ ծնողներին,
թե՛ քույրերին։ Հայրս միշտ երախ տապարտ էր ծնողներին հենց միայն նրա հա մար, որ ունեցել են իրեն։ Հիշո ւմ եմ, որ նա միշտ
կատակով ասում էր, որ երեխաները պետք է, «ինչպես Ամե րիկայում ՝ 18 տարե կան լրանալուն պես՝ գնան դեպի ազատ կյանք» …

Ես շատ շնորհակալ եմ ծնողներիս, որ հնարավո րություն եմ ունեցել համալս արանում սովորելու, իմ կրթա թոշակը և կես դրույքով
աշխատանքից ստացած աշխատավարձը տնօրինել այնպես, ինչպես ցանկանում եմ. ես ճանապարհորդել եմ 18 տարեկանից: Ծնող-
ներս օգնեցին, երբ ամուսնացա, իմ առաջին բնակարանի համար«պարտքով գումար տվեցին»,սատարեցին, երբ ֆիզարձակուրդում
էի, իսկ հետո, երբ կարիքը կար. ես երբեք չէի մտածում, որ ինձ ինչ-որ բան պարտք են…

Ծնողներս, ոչ միայն ինձ են կրթության տվել, այլ նաև եղբորս։ Նրա համար նույնպես ամեն ինչ արել են, որ նա ունենա արժանավայել
կյանք։ Սակայն եղբայրս սեր ուներ խմիչքի հետ և ոչինչ չարեց որպեսզի արդարացնի ծնո ղներս սպասելիքները։Մա յրս շատ էր տխ-
րում, երբ տեսնում էր հորս հուսահատված աչքերը։ Նա հասկանում էր, որ եղբորս բուժում է անհրաժեշտ։Որոշեցին նրան վերական-
գնողական կենտրոն ուղարկել, բայց նա այնտեղից փախավ։

Նա տուն էր եկել ու սկսել վի ճել հորս հետ։ Անգամ հար վածել էր նրան։ Բայց չէ որ նրանք այն քան բան են արել նրա հա մար։ Հայրս հուսահատությունից սրտի կաթ ված էր ստ ացել ու մայրս իր համար վորոշեց, որ պետք է տանից դուրս հանի եղբորս։ Նա հավաքել
էր եղբորս իրեր ու դրել էր տան դռան դիմաց և վրան հաղորդագրությու դրել, որտող գրված էր <<Դու էլ ծնողներ չունե և հայրական
տուն նույնպես>>։ Դրանից հետո եղբորս այլևս չենք տեսել։ Միայն գիտեմ, որ նա այդպես էլ չի թողել խմելը։

Հետագայում ծնողներս զղջում ու մեղադրում էին իրենց եղբորս լքելու համար, բայց ես չեմ մեղադրում նրանց։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика