Սկեսուրս անում է հնարավոր ամեն քայլ ինձ ու ամուսնուս բաժանելու համար․․․Նրա վերջին քայլը ուղղակի ստորություն է

Սկեսուրս անում է հնարավոր ամեն քայլ ինձ ու ամուսնուս բաժանելու համար․․․Նրա վերջին քայլը ուղղակի ստորություն է։Վերջերս գործընկերուհիներիցս մեկը եկավ իմ աշխատա սենյակ, նրա հայացքը մելամաղձոտ էր:

-Ես այլևս այսպես չեմ կարող, սկեսո ւրս փորձում է ինձ բաժանել Վլադից, — հենց մուտքից ասաց նա:

Զարմանքով նայելով նրան՝ ասացի.

-Պատմի՛ր, ի՞նչ է պատահել:

Կառան հոգնած նստեց աթոռին և պատմեց իր պատմությունը:

-Ես մի անգամ արդեն քեզ պատմել եմ, որ Վլադի հետ ծանոթացել եմ համալսարանում:Ես նրան սիրահարվեցի «մինչև ականջներս»,
այլևս ոչ ոքի չէի նկատում: Եվ նա ինձ լավ էր վերաբերվում, կարծում եմ, որ նա սիրում էր ինձ այնքան, որքան ես՝ նրան:

Ավարտեցինք համալսարանը և անմիջապես ամուսնացանք: Ես ծանո թացա նրա մոր հետ բառա ցիորեն հարսա նիքի նախօրեին:
Ինձ՝ որպես հարս, նա չընդունեց, պարզ էր, որ նա չէր ցանկանում մեր ամուսնությունը: Որպես ժառանգություն՝ ես ստացա մի փոք-
րիկ բնակարան, որտեղ սկսեցինք ապրել Վլադի հետ: Այնուհետև ծնվեց Կարենը, իսկ երկու տարի անց՝ Անին:

Եվ մեր ընտանիքում ամեն ինչ այնքան էլ վատ չէր: Երբեմն վիճում էինք,արագ հաշտվում,մի խոսքով, շատերի նման: Հիմնական բա-
նը հարգանքն ու սերն էին:Ամուսինս ամեն օր զանգահարում էր մորը և նրա տուն գնում,բայց միշտ մենակ, ինձ երեխաների հետ չէր
տանում: Սկեսուրս իր այցելություններով մեզ երես չէր տալիս, երեխաներն իրականում նրան նույնիսկ չէին ճանաչում: Իհա՛րկե, ինձ
հաճելի չէր այդ վերաբերմունքը, բայց տարիների ընթացքում համակերպվեցի դրան:

Եվ միայն մի քանի տարի անց ես հասկացա, որ մոր հետ Վլադի հարաբերո ւթյուններն այն քան էլ պարզ չեն: Սկեսուրս իշխող կին է,
ամբողջ կյանքն աշխատել է ղեկավարի պաշտոններում և խս տորեն է դաստիարակել որդուն: Սեր և ուշադ րություն նա գրեթե չէր
տեսել, բայց, չգիտես ինչու, ամուսինս մոր հետ զրույցի ընթացքում միշտ խնդրողական տոնով էր խոսում, կարծես թե ինչ որ բան էր
արել և փորձում էր քավել իր մեղքը:

Մեկ տարի առաջ մենք հիփոթեքով երեք սենյականոց բնակարան գնեցինք, անմիջապես երեխաներին տեղավորեցինք տարբեր սեն-
յակներում, շուտով Անին կդառնա 10 տարեկան, իսկ նա ևԿարենն իրար հետ չեն հաշտվում:Տհաճ անակնկալ էր ինձ սպասում այս
գարնանը: Սկեսուրս իրերով եկավ մեր տուն և ասաց, որ վեց ամիս կապրի մեզ հետ:

Ես խոսելու ունակությունս կորցրել էի: Աչքերս հառում եմ ամուսնուս, և նա հայացքը փախցնում է: Հարցնում եմ տիկին Թամարա-
յին. «Իսկ ի՞նչ է եղել Ձեր բնակարանի հետ»:Նա պատասխանում է, որ վաճառել է իր բնակարանը, գնել կառուցվող տուն, իսկ այն
կհանձնվի այս տարվա նոյեմբերին:

Ես չէի ուզում լինել անքաղաքավարի և անհյուրընկալ, ես անմիջապես իրար խառ նվեցի, որոշեցինք երեխ աներին տեղավորել մեկ
սեն-յակում, իսկ սկեսուրիս՝ որդուս սենյակում: Որդիս բողոքում էր, մինչ իր մահճա կալը քարշ էին տալիս դեպի Անիի սենյակ, բայց
ինչ անել, չէ՞որ սկեսուր է, պետք է ինչ-որ կերպ օթևանել:Մնալով ամուսնուս հետ մենակ՝ ես հայտնեցի իմ դժգոհո ւթյունը, թե ինչու
նախապես ինձ չէին զգուշացրել: Նա ցածր ձայնով ինչ-որ բան ասաց, ապա ավելացրեց, որ մայրը սովորաբար ամբողջ ամռանն ապ-
րում է ամառանոցում, ուստի մենք պետք է մի փոքր համբերենք:

Եվ ահա այդ օրվանից սկսվեց իմ «զվարճալի» կյանքը: Սկեսուրս միշտ գոհ չէ ինձնից: Ես վատ եմ պատրաստում, իսկ պատուհանի
վրա փոշի կա, և ես հաճախ եմ լվանում իրերը, բայց պետք է ջուրը խնայել: Եվ ինչու եմ ես օգտագործում աման լվացող մեքենա, երբ
երկու ափսեներ հնարավոր է լվանալ ձեռքով: Եվ ամենակարևորը` ես ուշադիր չեմ ամուսնուս հանդեպ:

Այս ամենը ոչինչ, ես լուռ լսում էի, շատ նեղվում և անհա նգստանում: Բայց դա նրա հա մար քիչ էր, և նա սկսեց Վլադին իմ մասին ա-
մեն տեսակի հեքիաթներ պատմել: Իբր ես հեռախոսով տղամարդկանց հետ եմ խոսում, երբ ամո ւսինս աշխատանքի է: Ակն արկում
է, որ ես ուրիշի հետ եմ: Ընդհանուր առմամբ, Վլադի «ուղեղը լվանում է»,իսկ նա լսում է, և հետո ինձ բողոք ներկայացնում: Եվ սկսեց քննադատություններ անել՝ ես լավ չեմ պատրաստում, մոռացել եմ արդուկել նրա վերնաշապիկը:

Սկեսուրս այդպես էլ չմեկնեց իր ամառանոց, ինչի հույսը մենք ունեինք, և ասաց,որ չի ցանկանում այս ամռանն ապրել այնտեղ, ասե-
լով,որ միայն հանգստյան օրերին է գնալու:Արդյունքում՝ նա մեզ «ստիպեց» մշակել իր բանջարանոցը: Այսպիսով,մենք ոչ աշխատան-
քային օրերն անցկացնում ենք ամառանոցում՝ «հանգստանալով»:Բայց տիկին Թամարան շարունակում է գոռգոռալ ինձ վրա,և Վլա-
դին ինչ-որ բաներ շշնջում:

Մի խոսքով, սկեսուրս ամեն ինչ անում է, որ մեզ բաժանի: Ես նյարդային դարձա, բարկա նում եմ երեխաներիս, ամուսնուս վրա: Եվ
մենք անընդհատ կռվում ենք: Նախկինում, եթե մենք վիճում էինք, փորձում էինք ձայնը չբարձրացնել, բայց հիմա ամբողջ կոկորդով
գոռում ենք միմյանց վրա:Երեկ այնքան ուժեղ վիճեցինք, որ Վլադը հագնվեց և հեռացավ, չնայած մեկ ժամ անց հետ եկավ, բայց մինչ
նա գնացել էր, ես նստել եմ սենյակում, կամաց լացել եմ: Լսում եմ, որ սկեսուրս մտել է խոհանոց, թեյնիկը միացրել և երգում է, և այն-
քան ուրախ երգ, որ զգում ես. կինը բարձր տրամադրություն ունի:

Ինձ այնպիսի զայրույթ պատեց, նա ակնհայտորեն փորձում է բաժանել ինձ ամուսնուցս, բայց նա չի կարող ինձ հաղթել: Ես կպայքա-
րեմ իմ երջանկության համար: Որոշել եմ, ամուսնուս առաջ պայմաններ եմ դնել. թող նրա համար բնակարան վարձի կամ ուղարկի
ամառանոց, միայն թե իմ տանը նա այլևս չլինի:Մենախոսության ավարտին Կառայի աչքերն այրվում էին, և տեսանելի էր նրա մար-
տական ոգին:

Դե՜, ես հաջողություն եմ մաղթում նրան, դա նրան անպայման պետք կգա:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика