Որքան ուրախացա, երբ հարսս զանգեց ու ասաց, որ հանգստի մեկնելիս ինձ էլ են ուղեգիր վերցրել, սակայն հասնելով տեղ ուրախությունս վերածվեց մղձավանջի․․․

Որքան ուրախացա, երբ հարսս զանգեց ու ասաց, որ հանգստի մեկնելիս ինձ էլ են ուղեգիր վերցրել,սակայն հասնելով տեղ ուրախու-
թյունս վերածվեց մղձավանջի․․․Չեք պատ կերացնի, թե որքան երջանիկ էի, երբ զան գեց հարսս ու ասաց, որ մի քա նի օրից բոլոր
միասին մեկնում ենք հանգստանալու:

Պատմեց, որ արդեն ինձ համար էլ են ուղեգիր վերցրել, մնում է փասթաթղթերի հետ կապված մի քանի հարց լուծել և վերջ: Իսկ նա-
խապես չէին ասում, որ ինձ անակնկալ անեն:Ես ոգևորված զանգեցի քրոջս ու ընկերուհուս, պատ մեցի, թե ինչ ուրա խալի բան է ե-
ղել: Հատկապես նրանք երկուսն էլ չէին հավ անում հարսիս, ասում էին, որ կեղ ծավոր է, բոլորին վերևից է նայում:

-Տեսնում ես՝ ինչ լավ տղա ունեմ, իսկ հարսս… անակն կալ են արել…

Վերջապօես եկավ այդ բաղձալի օրը: Վաղ առավոտյան դուրս եկանք տնից: Երբ հասանք ծովի մոտ, տեղս չէի գտնում. առաջին ան-
գամ էի այն տեսնում: Ամեն ինչ շատ լավ էր՝ մինչ հաջորդ առա վոտ:Հարսս երկու թոռներիս բերեց իմ համ ար, իսկ ինքը հետ գնաց:
Երեխաների հետ մնացի մինչ ժամը 1-ը, մինչև որ նրանք բարեհաճեցին արթնանալ:

Մինչ այդ ես իմ գումարով թոռներիս համար սնունդ գնեցի ու բերեցի, դե հո քաղցած չէի թողնի: Այդ մի քանի ժամը ինձ համար սար-
սափի էին նման. 4 և 6 տարեկան տղաները ցատկում էին իմ ամ բողջ մար մնի ու գլխի վրա, երևի նրանց ոչ ոք դիսցիպլինա չի սովո-
րեց-րել տանը: Հույս ունեի, որ հետո կհանգստանամ:

Միասին ճաշեցինք սրճարանում, ու հարսս որդուս հետ որոշեցին ռոմանտիկ զբոսանքի գնալ, բնականաբար՝ երեխաներին ինձ մոտ
թողնելով: Երեկոյան կրկին իմ հավաքած թոշակով սնունդ բերեցի, դե հո գումար չէի ուզելու որդուցս, առանց այն էլ ուղեգիրս նրանք
էին գնել:Երեխաներին իմ համարում պառկեցրի քնելու:

Նրանք այնքան էին հոգնել, որ ժամը 7-ին արդեն ուժաս պառ էին, հետևաբար առավոտյան արթ նացան 6-ին: Պատո ւհանից տեսել
էի, որ անհոգ սիրահարները եկել էին 5-ի կողմերը, ու պարզ է, դեռ պիտի քնեին ու քնեին:7 օր երազում էի տուն գնալու մասին: Սա
ոչ թե հանգիստ էր, այլ ստրկություն: Իմ տարիքի կնոջ համար դժվար է երեխաների հագուստը ձեռքով լվանալը, կերակրելն ու քնեց-
նելը, զբոսնելը:

Նրանք չարուկ են, փախնում են այս ու այն կողմ: Ծովի ափին անգամ 5 րոպե չէի կարողանում նստել, որովհետև անդադար վազում
էի նրանց հետևից, որ հանկարծ չխեղդվեն:Գոնե երեխաներին թողնեին ինձ մոտ, Երևանում: Ես սեփական տան մեջ եմ ապրում, ու-
նեմ բակ, ինձ համար այդպես ավելի հարմար կլիներ: Բայց ոչ, նրանց համար կարևոր էր, որ տղաները լողանան ծովում, իսկ իմ մա-
սին ոչ ոք չէր մտածել…

Հիասթափված վերադարձա տուն… Այնքան գումար եմ ծախսել, որ կարող էի դրա փոխարեն Հայաս տանում առողջարան գնալ: Իսկ
հիմա ստիպ ված եմ բուժվել ու պայքարել բարձր ճնշման դեմ:Որդիս զգաց, որ մի բան այն չէ ու ասաց.

-Եթե թոռներիդ հետ մի քիչ շատ ժամանակ անցկացնեիր, հիմա այսպես չէր լինի: Տանում ենք հանգստանալու, էլի դժգոհ
ես:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика