Ընկերուհիներիս ծնողները ամեն հարցում օգնում են նրանց, իսկ երբ ես եմ օգնություն խնդրում, ինձ ցույց են տալիս բանկի կամ լոմբարդի տեղը․․․

Ընկերուհիներիս ծնողները ամեն հարցում օգնում են նրանց, իսկ երբ ես եմ օգնություն խնդրում, ինձ ցույց են տալիս բանկի կամ լոմբարդի տեղը․․․

Ընկերուհիներիցս շատերին նույնիսկ ամուսնո ւթյունից և երեխայի ծն վելուց հետո օգնում են նրանց ծնող ները: Նրանք մանկասայ-լակ են գնում, սառնարան կամ էլ գեղեցիկ ջահ հյուրասենյակի համար: Երբ ես ասում եմ, որ իմ ծնողները մեզ ֆինանսական օգնութ-յուն ցույց չեն տալիս, և մենք ապրում ենք բացառապես մեր հաշվին, նրանք շատ են զարմանում:Ի դեպ, սա բացարձակ հպարտութ-յան պատճառ չէ: Իբր մենք շատ ուժեղ ենք ու անկախ:

Ընդհակառակը, սարսափելի է, երբ աջակցություն չկա: Ոչ, ես նկատի չունեմ ամ սական դրամական օգնություն, այլ երբ իրավիճակը վատ է և անհույս հարազատներին դիմելու փոխարեն, ստիպված մնում ես բանկի կամ գրավատան հույսին, քանի որ դա ավելի հեշտ է: Փառք Աստծո, մենք նման իրավ իճակներ չենք ունեցել, որ ամբողջովին զրոյացված լինենք: Միշտ ինչ-որ կերպ կարողացել ենք գոյատևել:

20 տարեկանից ի վեր ես ինքնուրույն ամբողջովին ապահ ովում եմ ինքս ինձ: Եղել է ժամա նակ, երբ ես ստիպված էի ամեն օր ուտել միևնույն շիլան և խմել թեյ առանց շաքարավազի: Պարզապես այն պատճառով, որ մեկ այլ կերակուրի համար գումար չկար: Այդ ժա-մանակից ի վեր ես անընդհատ խնայում և վախենում եմ գումար ծախսելուց, քանի որ վախենում եմ, որ կմնամ առանց կացարանի:

Մի անգամ գումար խնդրեցի իմ ծնողներից, իսկ նրանք մերժեցին՝ ասելով, որ ես հասուն մարդ եմ և ինքս պետք է լուծեմ իմ բոլոր խնդիրները: Ուստի ես որոշել եմ, որ այլևս երբեք ոչ մեկից որևէ բան չխնդրելու:Ինչու եմ գրում այս գրառումը: Ես վերջերս խոսում էի մի կնոջ հետ, ով շատ զարմացավ, երբ իմացավ, որ մեզ ոչ ոք չի օգնում:

Եվ ես մտածեցի, և իսկապես, ինչն է իրակա նում ճիշտ: Հնարավոր ության դեպքում ֆինանսապես աջակ ցեք Ձեր երեխային, նրա կյանքն ավելի դյուրին դարձ նելու համար: Կամ էլ թույլ տվեք, որ նա ապրի իր կյան քով, թող գոյատևի այնպես, ինչպես կարող է:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика