Աշխատանքից տուն եկա և տեսա ամուսնուս անտրամադիր նստած․Երբ ամուսնուս առաջարկեցի անել դա, նրա աչքերը սկսեցին փայլատակել․․․

Աշխատանքից տուն եկա և տեսա ամուսնուս անտրամադիր նստած․Երբ ամուսնուս առաջարկեցի անել դա, նրա աչքերը սկսեցին փայլատակել․․․Բոլորովին վերջերս փողոցում հանդիպեցի մի փոք րիկ տղայի: Նա խոշոր, կա պույտ աչքեր ու ներ և ժպիտ՝ մինչև ականջները: Նա ինձ հիշեցրեց ամուսնուս՝ մանկական լուսա նկարներում:

Հասնելով տուն՝ դրա մասին պատմեցի ամուսնուս, և նա ինչ-որ խառնաշփոթի մեջ ընկավ:Ես և ամուսինս երեխ աներ չունեինք, 12 տարի միասին էինք: Համերաշխ էինք ապրում, աշխատում էինք, տուն էինք գնել, մեք ենա: Ամեն ինչ լավ էր, բայց երեխաներ չունե-նալու փաստը փոքր-ինչ ճնշում էր նրան:

Ես նույնպես տառա պում էի, բայց հետո ինչ-որ կերպ փորձում էինք լրացնել այդ դատար կությունը տարբեր հոգսերով:Մի քանի օր ամուսինս կարծես ամպերում լիներ, լուռ էր: Բայց ահա ուրբաթ օրը, վերադառնալով տուն, հայտնաբերեցի, որ ճաշը դրված է սեղա-նին, իսկ ամուսինս նստած էր հուզված աչքերով:

Ես մտածեցի, որ նա վերջիվերջո որոշել է ամուսնալուծվել և երեխա ունենալ մեկ այլ կնոջից: Բայց պարզվեց, որ այդպես չէ:Զրույցը սկսեցի ես.

-Դե՛ ինչ, վերջապես համարձակվեցիր: Եվ ճիշտ է, տղամարդ կանց համար ժառանգները կարևոր են:

Ամուսինս հար ցական հայացքով նայեց ինձ: Ես շարունակեցի.

-Ես չեմ նեղանում և չարո ւթյուն չեմ պահում:

Ավելի շատ զարմանք հայտն վեց նրա դեմքին և նա ասաց.

-Այսպե՛ս: Դադարեցրո՛ւ և լսի՛ր ինձ: Մի՛ սպասիր, ես չեմ պատրաս տվում որևէ տեղ հեռանալ:

Դեմքիս զարմացա: Նա շարունակեց.

-Ես անմիջապես ուզում եմ ներողություն խնդրել և ասել, որ դա եղել է մեկ անգամ մեր ամ բողջ կյանքի ընթա ցքում: Լռի՛ր, մի՛ ընդ-հատիր: Խոստանում եմ, որ կյանքում այլևս դա չի կրկնվի:

Եվ հետո ես հասկացա, թե ինչի մասին է խոսակցությունը: Ամուսինս դավա ճանել է ինձ: Բայց նա կանգ չառավ և շարունակեց.

-Ես որդի ո ւնեմ: Այո՛, նա այն տղան է, ում դու տեսել ես: Ես խո սել եմ նրա մոր հետ, և նա դեմ չէ, որ որ դիս ապրի մեզ հետ, քանի որ նա պատրաստվում է ամուսնանալ և հղի է իր երկրորդ երե խայով: Եթե դեմ չես, թող նա ապրի մեզ հետ:

Այս առաջարկն ինձ ապշեցրեց: Բայց ես տեսա, թե ինչպես սկսեցին այրվել ամուսնուս աչքերը,երբ նա խոսում էր տղայի մասին: Այս-պես մեր կյանքում հայտնվեց Դանիելը: Եվ ահա մենք ապրում ենք գրեթե 5 տարի: Նա ինձ «մա յրիկ» չի անվանում, քանի որ ճանա-չում է իր մորը և լավ հարաբերությունների մեջ է նրա հետ: Նա ջերմորեն ինձ անվանում է «մամուսիկ»:

Ես ևս մեկ անգամ համոզվեցի, որ ուրիշի երեխաներ չեն լինում: Ի դեպ, ես հղի եմ, 3 ամսից դուստր կունենանք: Հրաշքներ պատա-հում են:Իսկ կյանքի այս իրավիճակում ամեն ինչ այլ կերպ էր:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика