Եթե աղջիկ է, ուրեմն պետք է ընդհատել,-ասաց սկեսուրս, երբ իմացավ ապագա երեխայիս սեռը․․․

Եթե աղջիկ է, ուրեմն պետք է ընդհատել,-ասաց սկեսուրս, երբ իմացավ ապագա երեխայիս սեռը․․․Ես հաճախ եմ լսել պատմություն-ներ այն մասին, որ շատ աղջիկներ են ընկճվել այն բանից հետո, երբ իմացել են, որ այն սեռի երե խան չեն ունե նալու, ինչ իրենք են ակնկալում: Ես այդ պիսի հիմարո ւթյամբ չեմ տառապում, ինչը չեմ կարող ասել իմ սկեսրոջ մասին …

Տիկին Աննան միշտ իշխող կին է եղել, նրան դուր էր գալիս այն, ինչն ընթա նում էր ըստ իր ծրագրի: Ամո ւսինն ու որդին, հարմարվել էին նրա այդպիսի պահվածքին, նրան բավականություն պատճառելու համար հաճախ էին իրականացնում ցանկացած քմահաճույք: Առաջին անգամ, երբ ամեն ինչ չգնաց սկեսրոջս սցենարի համաձայն,դա այն դեպքն էր, երբ նրա որդին՝ Արտակն,ինձ տարավ իրենց տուն և ներկայացրեց որպես իր հարսնացու:

Ամուսնուս մայրը դեմ էր դրան, լուռ հետևում էր իրադարձությունների զարգացմանը …Արդյունքում, սկեսուրս վերջիվերջո ընդունեց ինձ և մեր ամուսնությունը: Երկրորդ սլաքն, ավաղ,նույնպես ուղղված էր ինձ… Արտակն ու ես երեխա ունենալ պլանավորել էինք դեռ հարսանիքից առաջ, մեկ տարվա ապարդյուն փորձերից հետո մենք որոշեցինք դիմել բժշկի:Հնչեց «Առաջ նային անպտղություն» եզ-րակացությունը, ինչպես որոտը պարզ երկնքում: Սա հարված էր բոլորիս համար, բայց բժիշկները մեզ վստա հեցնում էին, որ կարող ենք բուժվել և երեխա ունենալ:

5 տարի մենք բուժվում էինք և փորձում երեխա ունենալ, ես լրիվ հուսա հատվել էի, բայց ամո ւսինս միշտ կողքիս էր և ամբողջ ուժե-րով աջակցում էր ինձ: Ես գիտեի, որ արդեն մի քա նի տարի է, ինչ սկեսուրս առա ջարկում է ինձնից բաժանվել, բայց ամուսինս դա թաքցնում է, որպեսզի ես չվրդովվեմ:Հրաշք տեղի ունեցավ, երբ մենք դրան չէինք էլ սպասում.ծովում հանգստանալուց հետո ես հան-կարծ թուլություն զգացի:

-Կլիմայի փոփոխություն է… — հավաստիացրի ամուսնուս, — վաղը լավ կլինեմ:

Բայց, ի զարմանս ինձ, չլավացա, իսկ որոշ ժամ անակ անց թեստը ցույց տվեց թո ւյլ երկրորդ գիծ:Ամո ւսինս երջանկությունից յոթե-րորդ երկնքում էր: Աշխատատեղից արձակուրդ վերցրի և երբեք չվերադարձա այնտեղ: Հղիությունս լավ էր ընթանում, չհաշված ա-ռավոտյան թեթև սրտխառնոցը, ես ինձ շատ լավ էի զգում: Հինգ ամիսն ան նկատ անցավ, և մեզ էր սպա սում երկրորդ ուլտրաձայ-նային հետազոտությունը, որով մենք պիտի իմանայինք երեխայի սեռը:

Մեզ համար, մեծ հաշվով, տարբերություն չկար, թե ով է ծնվելու՝ աղջիկ, թե տղա, միայն թե առո ղջ լիներ: Բայց տի կին Աննան հա-վաստիացնում էր, որ տղա պիտի լինի:Բժիշկը երկար ժամանակ որովայնիս վրա այս ու այն կողմ էր շարժում սենսորը և լուռ ինչ-որ բան արձանագրում: Ես և ամուսինս շունչներս պահած սպասում էինք: Վերջապես նա հեռացրեց սենսորը և ժպտալով ասաց.

-Շնորհավորում եմ, առողջ աղջիկ բալիկ եք ունենալու: Զարգացումը ժամկետին համաձայն է, ոչ մի շեղում չկա:

Մենք ուրախ գնացինք սկեսուրիս մոտ՝ պատմելու այն մասին, որ իրենք թոռնո ւհի են ունենալու:Սկեսուրս սեղան էր բացել և արդեն սպասում էր մեր ժամանմանը: Մենք նստեցինք սեղանի շուրջ:

-Դե՛, մի՛ ձգեք, — այրվող աչքերով ասաց սկեսուրս:

-Մենք դուստր կունենանք, — հանդիսավոր հայտարարեց Արտակը:

Լռություն տիրեց: Ամուսնուս հայրը խեթ-խեթ նայեց կնոջը և հանգիստ պատասխանեց.

-Շնորհավորում եմ, ամենակարևորը` առողջ…

-Սա սխալմունք է,- ընդհատեց սկեսուրս, — տղա պետք է լիներ: Ես այնքան էի սպասում թոռնիկիս:

-Դե՛, հետո տղա կլինի, — ժպտաց ամուսինս՝ փորձելով մեղմել իրավիճակը:

Սկեսուրս սեղմել էր շուրթերը և ինչ-որ բանի մասին էր մտածում, մի քանի րոպե լռությո ւնից հետո նա խոսեց.

-Վերստուգե՛ք … Եթե աղջիկ կլինի, ընդհատե՛ք հղիությունը:

-Ի՞նչ եք ասում,- շնչակտուր ասացի ես …

-Մայրի՛կ,- Արտակը վեր թռավ տեղից, — մենք չենք պատրաստվում ընդհատել հղիո ւթյունը: Ժամկետն արդեն մեծ է, և ոչ մի բժիշկ դա չի անի:

-Եթե վճարեք, ամեն ինչ կանի, — հան գիստ ասաց Սկեսուրս:

-Գնա՛նք, — ասաց ամուսինս՝ ձեռքս քաշելով:

Մենք վեր կացանք սեղանից և գնացինք դեպի մուտքը: Հայրը փորձեց կանգնեցնել Արտակին, բայց ամուսինս համառ էր:

-Ների՛ր, որդի՛ս, — հանգիստ ասաց հայրը:

-Ես չեմ ուզում տեսնել քեզ, — ասաց ամո ւսինս մորը, — գոնե մոտակա ամիսներին:

Մենք հեռացանք: Մինչև հղիության ավարտը չէինք շփվում սկեսրոջս հետ: Ամո ւսնուսի հայրը նվեր ներով պարբերաբար էր գալիս մեզ այցելության: Ամեն անգամ ներողություն էր խնդրում ինձնից և իր որդուց այն բաների համար, ինչ ասել էր կինը:Երբ ժամանակը եկավ, ես առողջ աղջիկ ունեցա: Մենք նրան անվան եցինք Նադյուշա, սկեսուրս թոռ նուհու համար հոգի չէր տալիս: Երբ առաջին անգամ նա տեսավ մեր դստերը, նա արդեն 6 ամսական էր: Հույս ունեի, որ երբ տեսնի Նադյային, սկեսրոջս սիրտը կբաբախի, բայց երազներս չէին կարող իրականանալ: Նա կողքանց նայեց իր թոռնուհուն և դիմեց մեզ.

— Ե՞րբ եք տղա ունենալու,- Սկեսուրս տվեց այն հարցը, որը նրան այդքան երկար տանջել էր:

Մենք լռեցինք, իսկ սկեսրայրս ևս մեկ անգամ ներողություն խնդրեց՝ համարյա հրելով կնոջը մեր բնակարանից: Հետո հասկացա, որ կան մարդիկ, որոնց ոչինչ չի կարող փոխել:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика