Սիրուն երեխա է, բան չունեմ ասելու, բայց որդուս նման չէ, կասկածում եմ, որ որդիս է հայրը,-ասաց սկեսուրս, երբ առաջին անգամ տեսավ նորածին որդուս․․․

Սիրուն երեխա է, բան չունեմ ասելու, բայց որդուս նման չէ, կասկածում եմ, որ որդիս է հայրը,-ասաց սկեսուրս, երբ առաջին անգամ տեսավ նորածին որդուս․․․

Օքսանան 30 տարեկան է, 8 տարի արդեն, ինչ ամուսնացել է Կիրիլի հետ: Երիտասարդները ծանոթացել են երեկույթի ժամանակ, և իսկույն համակրանք է ծնվել նրանց միջև: Նրանք հանդիպեցին մի ամբողջ տարի,ինչից հետո օրինականացրին իրենց հարաբերութ-յունները և սկսեցին միա սին ապրել, սկզբից` վարձով բնակա րանում: Այնուհետև, հավաքելով կան խավճար, հիփոթեքային վարկի միջոցով բնակարան ձեռք բերեցին:

25 տարեկա Օքսանան գիտակցեց, որ ինքը գժի նման ցան կանում է եր եխա ունենալ, բայց ոչ մի կերպ չէր ստա ցվում։ Համառ փոր-ձություններով 3 տարի անցավ: Կինն ընկճված էր, Կիրիլը նրան հնարա վորինս շատ էր աջակցում: Վշտից ազատ վելու դեղամիջոց գտնելու համար համա ցանցում փնտրելուց հետո Կիրիլն առաջարկեց, որ իր կինը զբաղվի էքստրեմալ զբաղմո ւնքով՝ ան կարգելով (պարաշյուտով):Սկզբում Օքսանան դժվարությամբ համաձայնեց ամուսնու առաջարկին, բայց առաջին թռիչքից հետո կյանքի վերա-դարձավ: Սկսեց թեթև վերաբերել փոքրիկ խնդիրներին:

Առաջին թռիչքից վեց ամիս անց Օքսանան պարզեց, որ հղի է:Երկար ժամանակ չէր կարողանում հավատալ այս հրաշքին: Ամուսինը պատրաստ էր նրան ձեռքերի վրա պահել, նա շատ ուրախ էր: Օքսանայի ծնողները երջանիկ էին իրենց դստեր համար, երբ նա հե-ռախոսազրույցի ժամանակ հայտարարեց իր հղիության մասին: Բայց սկեսուրը՝ տիկին Լիդան, միայն ասաց.

-Երբ երեխան ունենաս, այդ ժամանակ էլ կշնորհավորեմ քեզ:

Օքսանայի հղիությունը թեթև էր ընթանում, լավ տրամադրություն ուներ, կյանքը նրան բարի հեքիաթ էր թվում: Սահմանված ժամկ-ետում նա որդի ունեցավ: Նրա քիթը տափակ էր, իսկ հայացքը՝ խոժոռ: Օքսանան չէր կարողանում աչք կտրել նրանից, թվում էր, թե նա պարզապես կատարելություն է: Նորաթուխ հայրիկը դուրսգրման օրը որդուն էր նայում թեթև հուզմունքով, իսկ տիկին Լիդան հետևից ուշադիր ուսումնասիրում էր թոռան պստլիկ դեմքը:

-Գեղեցիկ երեխա է, բայց որդուս նման չէ, կաս կածում եմ որ որդիս է նրա հայրը,- վրա տվեց սկեուրը:

Օքսանան մռայլ հայացքով նայեց սկեսրոջը և ասաց.

-Տիկին Լիդա, տանը ես Ձեզ մի հետա քրքիր բան ունեմ ցույց տալու:

Խիստ հետաքրքրված սկեսուրը երիտասարդ ծնողների հետ մեքենա նստեց: Ամբողջ ճանապարհին նա լուռ էր: Բնակարանում հար-սը երեխայի հետ սենյակ մտավ՝ ներս հրավիրելով նաև սկեսրոջը: Օքսանան հանեց իր փոքրիկ որդու հագուստը և աջ թիակի տակ ցույց տվեց ծննդյան մեծ նշանը՝ խալը: Նույնից Կիրիլն էլ ուներ:Սկեսուրն արտասվեց, երբ տեսավ այդ նշանը:

-Կներե՛ք, Օքսա՛նա: Դուք երկար ժամա նակ չէիք կարո ղանում հղիանալ, ինչն ինձ տխ րեցնում էր, բայց ես վախենում էի Ձեզ առա-ջարկել բժշկի դիմել, քանի որ իմ Կիրիլը մանկո ւթյան տարի ներին կարմրուկով էր հիվանացել: Դրանից անպտղություն է առաջա-նում: Իսկ երբ հանկարծ հայտարարեցիք, որ երեխա եք սպասում, ես մտածեցի, որ հղի եք մեկ այլ տղամարդուց:

-Ես Ձեզ չեմ ստիպել անկեղծանալ, կամ ինչ-որ բանո ւմ մեղա դրել, բայց, տեսնելով երեխային, չկարողացա զսպել ինձ, և, այնուամե-նայնիվ, կասկածներիցս ազատվեցի: Ես շատ մեղավոր եմ Ձեր և թոռնիկիս առաջ: Կներե՞ք ինձ,- հեծկլտաց սկեսուրը:

Կիրիլը, լսելով աղմուկը, վազելով եկավսենյակ, և սկսեց հետաքրքրվել, թե ինչու է մայրը լաց լինում:

-Երջանկությունից, որդի՛ս, երջանկությունից: Վերջապես թոռնիկ եմ ունեցել,

-Տիկին Լիդան դողացող ձեռքերով սրբեց արցունքները: Օքսանան մոտեցավ սկեսրոջը և գրկեց նրան:

-Իսկ արցունքների փոխարեն ավելի լավ չէ՞ անուն ընտր ենք մեր եր եխայի համար,- առաջարկեց Օքսա նան: Եվ երե քով սկսեցին մտածել, թե ինչպես կոչեն շատ սիրելի փոքրիկ մարդուկին:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика