Ամուսնուս վերաբերմունքը իմ հանդեպ շատ էր փոխվել․ Նա կարծես սկսել էր ինձ չնկատել․․․․Այնպիսի դաս տվեցի նրան, որ չի մոռանա ողջ կյանքում

Ամուսնուս վերաբերմունքը իմ հանդեպ շատ էր փոխվել․ Նա կարծես սկսել էր ինձ չնկատել․․․․Այնպի սի դաս տվեցի նրան, որ չի մո-ռանա ողջ կյանքում։Պատմություն, որ պատմում է արդեն 7 տարի ամուսնացած կինը,ում ամուսինը սկսել է չհարգել իրեն և անտար-բեր լինել իր նկատմամբ, անընդհատ կշտամբել և բարոյապես ճնշել։ «Ես դիմա ցա մոտ մեկ ամիս, բայց շուտով համբերությանս բա-ժա-կը լցվեց։ Մի գեղեցիկ օր ես չդիմացա և ինչ մտածում էի ասացի։

Ճիշտ է, ես երկու անգամ ավելի քիչ եմ վաստակում, քան նա, բայց հանգիստ կարող եմ ինքնուրույն ապրել իմ փողով։Մենք երկու սե-նյականոց բնակարան ենք վարձում ամսական 20 հազար ռուբլով։ Ես իմ իրերը տեղափոխեցի մյուս սեն յակ, ամո ւսնուս սենյակում թողեցի հեռուստացույցը, ինձ մոտ տարա նոութբուքը։«Ես հոգնել եմ քո բարոյական ծաղրի տանձիկը լինելուց։ Կամ գտիր քեզ ուրի-շին, ավելի ուժեղ հակառակորդ, կամ հանգիստ թող ինձ։

Հիմա ես այնքան եմ հոգնել ընտա նեկան կյանքից, որ պարզ ապես ուզում եմ ապրել քեզ հետ որպես բնակ ակից։ Ահա քեզ 12000 ռուբլի։ Սա քեզ վարձի և կոմո ւնալների գումարը։Իսկ մնա ցածը բարի եղիր, ինքդ կազմա կերպիր»,– մի գե ղեցիկ օր հայա րարեցի ես։Ամուսինս գլխով արեց և ոչինչ չասաց։ Արդեն երկու շաբաթ է անցել, և գիտեք ինչ կասեմ ձեզ. ես անսահման գոհ եմ իմ անամպ կյանքից։

Պարզվեց, որ ես սն նդի վրա շատ քիչ փող եմ ծախ սում։ Արդեն երկու անգամ մատնա հար դարման եմ գնացել, մազերս եմ ներկել, սանրվածքս փոխել։ Օր օրի ես ավելի լավ տեսք ունեմ։ Գործընկերներս ինձ հաճոյախոսություններ են անում և տուն ճանապարհում աշխատանքից հետո։Ազատ օրերին հիմա ոչ թե ամբողջ տունն եմ ոտքից գլուխ մաքրում, այլ մի թեթև հավաքում եմ սենյակս ու խո-հանոցը։

Ժամերով այլևս խոհանոցում ուտելիք չեմ պատ րաստում։Ամուսնուս հետ չենք խոսում, երբեմն բար ևում ենք։ Հաշ տեցման նա չի գնում, նա երբեք չի էլ կարողանում ընդունել իր սխալները։Հիմա նա այնքան էլ լավ տեսք չունի։ Մշտապես ջղային և դժգոհ տեսքով է։ Անխնամ, ճմռթված վերնաշապիկներով։ Նույնիսկ ցնցուղի տակ երեկոյան չի մտնում, այս տեմպերով շուտով մարդիկ փախնելու են նրա կողքից։

Ես չգիտեմ, թե ինչ ավարտ կունենա մեր փորձը, բայց ես պատ րաստ եմ ընդունել ցան կացած արդյո ւնք։ Եթե մենք բաժանվենք, ա-պա հանգիստ կապրեմ մենակս, եթե հաշտ վենք, ես միայն մի բան եմ պահան ջում՝ հարգանք իմ նկատմամբ։ Իսկ եթե մեր հարաբե-րություններն իրենց սպառել են, ուրեմն բարին դա է բոլորիս համար»։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика