Մի օր հայրը որդուն է տալիս մեխերով լի տոպրակը ու ասում,-Ամեն անգամ, երբ կզայրանաս, մի մեխ խփի գերանին․․․Սա պետք է իմանա յուրաքանչյուրը

Մի օր հայրը որդուն է տալիս մեխերով լի տոպրակը ու ասում,-Ամեն անգամ, երբ կզայրանաս, մի մեխ խփի գերանին․․․Սա պետք է իմանա յուրաքանչյուրը։Նա մի որդի ուներ, որը շատ շուտ բռն կվող ու անզո ւսպ տղա էր: Մի օր նրա հա յրը կանչում է որդուն և տալիս է մի պարկ լցված մեխերով և ասում.

— Ամեն անգամ , երբ չկարողանա իր բարկությունը զսպել, մեխ խփի գերանի վրա ։ Առաջին օրերին գերանի վրա շատ մեխեր հայտ-նվեցին: Հաջորդ շաբաթ նա սովորեց ավելի զուսպ լինել, և մեխերի թիվը կրճատ վեց: Երիտասարդը հասկացավ, որ ավելի հեշտ է զսպել իրեն, քան մեխ խփել:

Ու մի օր էլ նա զգաց, որ լիովին տիրապետում է իրեն և մեխ չխփեց գերանին: Նա ուրախծացած եկավ հոր մոտ և պատմեց, որ ձեռք է բերել ինքնատիր ապետում:Այս անգամ հ այրը նրան ասաց, որ ամեն անգամ, երբ կարո ղանա զսպել իրեն և չբարկանա, թող մի մեխ հանի:Ժամանակն անցնում էր…Եվ ահա եկավ այն օրը , երբ գերանին ոչ մի մեխ այլևս չկար:

Նա եկավ հոր մոտ և պատմեց նրան այդ մասին:Հայրը նրան տարավ գերանի մոտ և ասաց.«Դու շատ լավ կարողացար կատարել առաջադրանքը: Բայց տեսնում ես, որքան շատ հետքեր են մնացել գերանի վրա: Այն երբեք առաջվա նման չի լինի: Երբ մարդուն վիրավորում ես բարկացած ժամանակ ահա այսպիսի սպիեր ես առաջացնում նրա ներսում: Եվ հետո ինչքան էլ ուզում ես ներողություն խնդրի…միևնույնն է…սպին մնում է:»

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика