Իմ ԽՍՀՄ-ական սկեսուրը․․․Երբ հղիացա, սկեսուրս ասաց, որ հագուստ չգնեմ, ինքը ամեն ինչ ունի և կբերի․ Հիմա չգիտեմ ինչպես ազատվեմ այդ իրերից

Իմ ԽՍՀՄ-ական սկեսուրը․․․Երբ հղիացա, սկեսուրս ասաց, որ հագուստ չգնեմ, ինքը ամեն ինչ ունի և կբերի․ Հիմա չգիտեմ ինչպես ազատվեմ այդ իրերից

-Ինչի՞ համար ավելորդ գումար ծախ սել, եթե ես ամեն ինչ ո ւնեմ, կբերեմ, -զարմ ացրեց ինձ սկեսուրս:

Սկզբում կարծեցի, թե նա կատակում է ու առան ձնապես ուշադրություն չդարձրեցի: Սակ այն ծննդաբերո ւթյունից մի քանի շաբաթ առաջ ինձ մոտ հայտնվեց հագուստով լցված 3 տոպրակ: Հագուստ, որը 30 տարի առաջ կրել է իմ ամուսինը: Անկեղծ ասած, ես շոկի մեջ էի նման «նվերից»:

Չեմ հասկանում,թե ինչի հա մար է պետք 30 տարի պահել այդքան հագո ւստ:Լավ,մեկ-երկու հատ որպես հաճելի հուշ կարելի է թող-նել, բայց ոչ հնամաշ տակաշորերն ու տոտիկները: Ես հրաժարվում էի հավատալ կատարվածին:Իհարկե հասկանում եմ, որ այն ժա-մանակ դծվար էր, ոչինչ չկար, բայց հիմա ամեն ինչ փոխվել է:

Գուցե ես վատն եմ, անշնորհակալ եմ, բայց 3 տոպրակից կարողացա միայն 1 գլխարկ ու երկու շապիկ թողնել երեխայիս համար:Մը-նացածն ուղղակի չեմ ուզում հագցնել փոքրիկիս:Ուզու՞մ եք պատմեմ, թե ման կական իրերը այսքան տարիների ընթաց քում ինչի են վերածվել: Խիստ կասկածում եմ, որ անգ ամ մի քանի լվանալուց հետո հնարավոր կլինի ազատվել հնության հոտից:

Տանը տեղ չկա, ուզո ւմ էի գցել աղբը, բայց ձեռքս չգնաց: Հիմա մտածում եմ՝ ինչ անեմ այդ ամենի հետ: Ման կատուն էլ չեմ կարող տանել, ամաչո ւմ եմ:Դեռ կթողնեմ տանը, իսկ հետո երևի կվեր ադարձնեմ սկեսուրիս, թող ինչպես պահել է, շարունակի պահել:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика