18 տարեկան էի, երբ իմացա, որ հայրս ինձ հարազատ չէ․ Հայրս մորս հետ ծանոթացել է, երբ նա արդեն․․․

18 տարեկան էի, երբ իմացա, որ հայրս ինձ հարազատ չէ․ Հայրս մորս հետ ծանոթացել է, երբ նա արդեն․․․

18 տարեկանում իմացա, որ հայրս իրականում իմ հայրը չէ: Մորս հետ նա ծանոթացել էր, երբ ես 2 տարեկան էի: Իրական հայրս լքել էր նրան, երբ ես դեռ ծնված չէի: Ծնողներս որոշեցին, որ ես արդ են մեծ եմ, և ճշմարտությունն իմանալու իրա վունք ունեմ: Եվ ավելի լավ է, որ դրա մասին իմանալ նրանցից, այլ ոչ ուրիշ մարդկանցից:

Ասացին, որ ինձ չեն մեղադրի, եթե ցանկանամ գտնել կենս աբանական հորս:Ես շոկի մեջ էի: Ամբ ողջ գիշեր մտորումների մեջ էի և չէի կարողանում քնել: Գլխումս խառնթաշփոթ էր: Հարա զատ հա՞յր…ինչպիսի՞նն է նա…իսկ գուցե զղջում է ար ածի համար, գուցե ուրախ լինի՝ տեսնելով ինձ, իսկ եթե ոչ…Արտա սվում էի և մտածում, թե ինչու ինձ հետ եղ ավ այս ամենը: Ամեն ինչ այնքան լավ էր…մի՞թե այս ամենը սուտ էր, մի՞թե մենք ընտանիք չենք…

Իսկ հետո ես սկսեցի մտածել իմ իսկական հոր մասին:Ես հիշեցի, թե նա ինչպես էր ինձ հետ մինչև գիշերվա 1-2ը դասեր անում, ինչ-պես էր ինձ դպրոց ուղեկցում, ինչպես էր այգիներ և սրճա րաններ տանում: Հիշեցի, ինչպես էին նրա ընկերոջ ավտոտ նակում գործ անում, իսկ ես՝ 6 տարեկան աղջնակս, կանգնած էի այնտեղ, և հանկարծ իմ կողմ թռավ մի կտոր տաքացած երկաթ, իսկ հայրս…բռնեց այն բաց ձեռքով:

Մինչև հիմա նրա ձեռքին մնացել է սարս ափելի այրվածքի սպին:Հիշեցի, թե ին չպես հայրս, ով ամբողջ կյա նքում բացի ձվածեղից ո-չինչ չէր պատրաստել, սովորրեց թխել իմ սիրելի տորթը, որը դժվար էր գտնել խանութներում: Առավոտյան եկա խոհանոց, երբ հայրս սուրճ էր խմում, նորից տեսա ձեռքի սպին, գրկեցի նրան և ասացի, որ ես ուրիշ հայրիկ չունեմ և չեմ էլ ուզում ունենալ:

Այդ լուրն ինձ համար անհետևանք չմնաց. դրա շնորհիվ ես հասկացա,թե որքան շատ եմ սիրում ծնողներիս, և որքան շատ են նրանք սիրում ինձ:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика