Սկեսուրիս պահվածքը ինձ ուղղակի անհասկանալի է․․․Ախր միշտ արել եմ այնպես, ինչպես ինքն է ուզել

Սկեսուրիս պահվածքը ինձ ուղղակի անհասկանալի է․․․Ախր միշտ արել եմ այնպես, ինչպես ինքն է ուզել

Սկեսուրս ունի մի որդի՝ իմ ամուսինը, և երկու աղջիկ։Նախկինում սկեսուրիս հետ շատ սառը հարաբերություններ ունեինք, ես նրա-նից չէի էլ սպասում ուշադրություն։ Սակայն հետո մտերմացանք, սկսեցինք ավելի շատ շփվել։ Ես նր ան շատ ջերմ եմ վերաբերվում, սակայն խնդիրն այն է, որ ես սկսել եմ փոխ ադարձ վերա բերմունք ակնկալել։ Մեկ նա ասում է, որ ես կար ծես իր աղջիկը լինեմ։ Սա-կայն լինում է նաև, որ առանց պատճառի բարկանում է, կարող է կոպտել։

Երբեմն լավ է խոսում, իսկ երբեմն էլ ուղիղ ասում է․ «չեմ կարող վստահել քեզ՝ ընկերուհուս պես, և երբեք էլ չի լինի նման բան»։Ես ու ամուսինս լավ աշխատանք ունենք, սկեսուրիս միշտ օգնո ւմ ենք գումարով, անհրաժեշտ դեղ երով, ինքներս ենք սնունդ գնում ու տանում, որ ավելորդ անգամ ծանր տոպրակներ չբռնի, տարեկան մի անգամ ուղարկում ենք հանգստանալու։ Հաճախ կանչում է, որ հետը գնամ խանութներ, եթե որևէ հագուստ պիտի գնի։

Իմ ամբողջ օրը տարամդրում եմ նրան, այդ ընթացքում շատ ջերմ է խոսում հետս, բայց հաջորդ օրը կտրուկ փոխվում է։Մենք երկու որդի ունենք,իսկ տալերիս երեխաները աղջիկներ են և տարիքով ավելի փոքր։Սկեսուրս միշտ նշում է,որ թոռնուհիներին ավելի շատ է սիրում, քանի որ աղջիկներ են, քնքուշ են, լավիկն են։ Անկեղծ, դա ինձ շատ է ցավեցնում։

ՉԵմ հասկանում, թե ինչու է նա իրեն այդպես պահում։ Հենց տեսնում է, որ արդեն լավ եմ տրա մադրվել իր հանդեպ, նորից սկսում է արհամարհել։ Գուցե չի ուզո ւմ ինձ հետ շփվել, բայց չի էլ ուզում մեր տված գումարից և օգնությունից կտ րվել։ Միայն դա է անցնում մտքովս․․․ բայց արդեն խելագարվում եմ․․․

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика