Երեկոյան մենակ տանը նստած էի, երբ դուռը թակեցին․․․Պարզվեց, ամուսինս սիրուհի ունի և դուռը թակողը նրա ամուսինն է

Երեկոյան մենակ տանը նստած էի, երբ դուռը թակեցին․․․Պարզվեց, ամուսինս սիրուհի ունի և դո ւռը թակողը նրա ամուսինն է։ Իմ ամուսնու առաջին հեռախոսը հայտ նվեց տասը տարի առաջ: Այդ ժամանակ վանից ի վեր նա երբեք այն չդարձրեց լուռ ռե ժիմի, և հանկարծ սկսվեց: Նրան զանգահարելը պարզապես անիրա տեսական էր: Այս մասին ասացին ոչ միայն հարա զատները, այլև ըն-կերները:

Ես կասկածում էի, որ ինչ-որ բան տհաճ է, բայց որոշեցի դադար տալ սպասել:Այնուհետև ես սկսեցի ժամանակին տեսնել անհամա-պատասխանությունները: Ամուսինը սկսեց ակտիվորեն հետաքրքրվել գնումներով: Նա հավատում էր, որ իր սիրելի կնոջը պետք է օգնեն: Եվ նա սկսեց բացատրել իր բացակայությունը `ճանապարհորդելով սուպերմարկետներ հենց լոլիկի որոնման համար, ավելի էժան է հինգ ռուբլով:

Եվ հետո տեղի ունեցավ ամենավատ բանը: Մի լավ օր, ես դեռ չէի դիմ անում դրան, գիշե րվա կեսին վերցրեցի նրա սմար թֆոնը և դրեցի իմ ցուցիչի վրա: Հեռախոսը հեշտությամբ բացվեց, և ամուսինս շարո ւնակեց խաղաղ քնել: Ես իսկապես նամակագրության չէի անցել: Ուղղակի մի քանի բառ ինձ համար բավա րար էին: Նա ուներ սիրուհի՝ անունը Արինա, և կյանքը, անշուշտ,ինձ չէր պատ-րաստել դրան: Ամուսինս սեր էր խոստովանել Արինայինև գրել, թե որքան ձանձրալի է ինձ հետ, ցանկանում է լինել իր կողքին:

Եվ ես պարզապես կուլ տվեցի արցունքները և շար ունակեցի կարդալ ամու սնուս խոսքերը տա րօրինակ կնոջը:Հեռախոսը դրեցի տեղում, խմեցի հանգստացնող և որոշեցի պահ պանել դեմքիս սովորական մի միկան: Ես և ամո ւսինս միայն խոս եցինք հաջորդ երեկո: Մենք որոշեցին սպասել երեխաների արձա կուրդին, որպեսզի ամուսնա լուծվելու դիմում ներկայացնենք և հոգե բանական տրավմայի չենթարկենք նրանց: Ամո ւսինս տեղափոխվեց բազմոցի վրա ապրելու, ես սկսեցի օգտվել հոգեբանի ծառայություններից: Մի քանի օր անց ինչ-որ մեկը թակեց իմ դուռը: Նախաշեմին կանգնած էր մի գեղեցիկ տղամարդ, լավ հագնված:

-Դու Մաշա՞ն ես-Հարցրեց նա:

-Ես — այո, բայց կոնկրետ ով ես դու:

«Ինչո՞ւ վախ ենալու տեսք չունես»: — զարմացավ նա:

«Ինչո՞ւ ես պետք է վախենալու տեսք ունենամ»:

«Դե, ես պարզապես չէի լքի ձեզ» -ասաց տղամարդը:

«Ես Վալերան եմ, Արինայի ամուսինը, քո ամուսնու սիրուհու ամուսինը»:

Աչքերս ընկան ճակատին: Վալերան հասկացավ կատակերգական իրավիճակը և շտապեց բացատրեք, թե ինչ է նա ուզում ինձանից:

«Ես հասկանում եմ, որ սա հիմարություն է, բայց ինձ շատ վատ եմ զգում»: Նա պատմեց, որ գիտե ամեն ինչ։

Ես Վալերային ներս հրավիրեցի և թեյի սեղանի շուրջ մենք նրա հետ խոսեցինք մոտ երկու ժամ: Տարօրինակ է, բայց այն ավելի դյու-րին դարձավ ոչ միայն իրեն, այլև ինձ համար: Ես հասկացա, որ ես մենակ չեմ իմ ճահճի մեջ: Այնուհետև մենք պայմանավոր-վեցինք հանդիպել մի քանի օրից: Մեկ ամիս ես և Վալերան ամուսնալուծվեցինք մերնախկին կողակիցներից:

Դժվար է, ցավոտ, միայնակ, և սիրելիի օգնությունը դարձավ օդի պես անհրաժեշտ … Վալերան և ես կարող էինք ժամերով զրուցել հեռախոսով:Ես որոշեցի դադար տալ և գնացի հանգստանալու: Իմ Վալեր ան ինձ հանդիպեց վա րդերի փունջով: Ես լուռ փաթաթ-վեցի նրան և այդ ժամանակից ի վեր սկսվեց մեր պատմությունը: Երկու տարի է մենք միա սին ենք: Շատ երջանիկ ենք: Ամո ւսինս երկու ամսից հետո բաժանվեց Արինայից:

Ամուսինս ինձ հաճախ է sms գրում որքան հիմար է ինքը և ինչքան է կարոտում ինձ և մեր ընտանիքին: Բայց ինձ չի հետաքրքրում: Մենք լավ ենք զգում Վալերայի հետ միասին, և ես նույնիսկ չեմ հիշում իմ անցյալը:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика