Տանը ուտելու ոչ մի բան չկար, իսկ ամուսինս պառկած էր բազմոցին․․․Ահա, թե ինչ արեցի ես

Տանը ուտելու ոչ մի բան չկար, իսկ ամուսինս պառկած էր բազմոցին․․․Ահա, թե ինչ արեցի ես

«Ինչպես հաճախ է լինում, ամուսինը հեր թական անգամ երկար պառկել է բազ մոցին։ Աշխա տանքից ազատվել է, քանի որ այնտեղ չեն գնահատել նրա չճանաչված հանճարը», — պատմում է Ալեքսանդրան։«Նման ժամանակահատվածներ մեր կյանքում արդեն եղել են։ Ես աշխատում եմ ամեն օր, եւ աշխատա վարձը կայուն է, իսկ ամուսինը աշխատում է նա խագծից նախագիծ։

Միշտ գիտեի, որ բնակարանը կվճ արվի եւ մթերքներ կլինեն տանը։ Գովո ւմ էր ինձ, այդ թվում ՝ ընկեր ներիս առաջ։Ասում էր, թե ես ինչ հրաշալի կին եմ և որ ոմանց նման չեմ նստում ամուսնու վզին։ Սկզբում ես իսկա կան հպարտություն էի զգում այն բանի համար, որ ես այդքան լավ եմ։ Բայց հետո դառնությամբ հասկացա, որ ինձ պարզապես օգտագործում է ամուսինս։ Ամո ւսինս օգնում էր ինձ տնային գործերում, բայց ես միևնույնն է ավելին էի անում։

Խոսակցությունները չէին օգնում։Նա ասում էր, որ 30000-ի համար չի աշխատի։ Իսկ այլ աշխատանք դեռ փնտրում է։ Մի օր ես եկա աշխատանքից եւ պառկեցի նրա կողքին։ Ես ընթրիք չպատ րաստեցի եւ լվացք չարեցի: Ամո ւսինս ոչինչ չասաց, բայց մի քիչ զարմա-ցավ։ Սակայն, նրա զարմանքը ավելացավ հարյուրավոր անգամներ, երբ առավոտյան 10-ին արթ նանալով (նա այդքան ակտիվ էլ չա-կերտների մեջ աշխատանք էր փնտրում), հայտնա բերեց ինձ իր կողքին քնած։ «Սաշա, դու ուշանում ես ։

-Ինձ շտապ արթնացրեց նա ։

«Միշա, ինձ երեկ աշխատանքից հեռացրել են։ Ես այն քան տխ րեցի, որ նույնիսկ չկարո ղացա քեզ ասել ։ Ինձ համար դա այնպիսի հարված է, որ ոչինչ անել չեմ կարող։ Ես դեռ կպառ կեմ մի քիչ էլ։ Իսկ դու կարող ես պատ րաստել նախաճաշ»֊ ասացի ես։ Հասկա-նալի է, որ ինձ ոչ ոք չի հեռացրել։

Ես ինքս դիմում եմ գրել, պարզապես այն պատճառով, որ հոգ նել եմ։Մեկ շաբաթ մենք ամուսնուս հետ պառ կած էինք կողք կողքի գրեթե բառիս բուն իմաստով։ Մինչև չեկավ «իքս» օրը։ Պետք էր վճա-րել վարկը, երեք օր անց վճարել բնակարանի համար, այո, եւ մթերքները ավարտվում էին։ Ամուսինս ասաց, որ մենք միասին պետք է շտապ աշխատանք փնտրենք:

Ինչին ես պատասխանեցի, որ դեռ չեմ ուշքի եկել, մի քիչ էլ կսպանեմ։ Իսկ նա թող դեռ փն տրի։ Ամո ւսինս աշխատանքի տեղավոր-վեց եւս մեկ շաբաթ անց։ Ոչ թե 80.000 աշխատավարձով ինչպես ուզում էր, այլ 60.000-ով: Բայց աշխատավարձի բարձրացման հե-ռանկարով։

Ես հիմա փնտրում եմ աշխատանք, որը իսկապես ինձ դուր կգա, այլ ոչ միայն կլինի աշխատանք գոյատևելու և ընտանիքը պահելու համար (դա արդեն եղել է)։ Այնպես որ, եթե ամո ւսինը պառկել է բազ մոցի վրա, մի շտապեք աղմուկ բարձ րացնել, այլ պարզապես պառկեք նրա կողքին։ Ալեքսանդրայի պատմությունը շատ օրինակելի է, և մեթոդն էլ շատ լավ է աշխատում։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика