Երբ թակեցի դուռը, այն բացեց կրակոտ հարևանուհիս տնային խալաթով․ Նրանից խնդրեցի,որ․․․Նա ինձ չմերժեց

Երբ թակեցի դուռը, այն բացեց կրակոտ հարևանուհիս տնային խալաթով․ Նրանից խնդրեցի,որ․․․Նա ինձ չմերժեց

Այս տարօրինակ պատմությունն ինձ պատահեց ամիսներ առաջ։ Տանս լուցկին վերջացել էր, ավելի լավ գաղափար, քան հարևանու-հուց ուզելն էր, չկար։Դուրս եմ գալիս մուտք, թակում դուռը։ Բացում է սքանչելի հարևանուհիս՝ տն ային խալ աթով։Իսկա կան կրակ էր։ Բայց գրկո ւմ կրծքի երեխա կար։ Խնդրում եմ լուցկի։ Ան նան (այդպես էր նրա անունը) արագ պատաս խանում է, որ ինքս վերց-նեմ խոհանոցից։ Ասում է, որ հիմա այդքան էլ հարմար չէ։

Բացատրեց, թե որտեղ փնտրեմ լուցկին. վերևի դարակում՝ շաքա րի տարայի հետևում։ Խն դրեց, որ դուռը հետո փակեմ, քանի որ գնում էր երեխային կրծքով կերակրելու։Մտա խոհանոց։Ամեն ինչ տեղում էր։ Վերցրի։ Դուրս եկա, բայց դուռը չփակեցի։Արագ վառե-ց-ի գազօջախն ու լուցկին վերադարձրի հարևանիս։ Դրեցի այնտեղ, որտեղ դրված էր։

Անցավ մեկ շաբաթ։ Լուցկին չխնայող հարևաններս կանչեցին հանգստյան օրերին միասին նստելու, ժամանակ անցկացնելու։ Մի-մի գավաթ գարեջուր խմեցին Աննայի ամուսնու հետ։ Դուրս եկանք պատշգամբ՝ ծխելու։ Իսկ ահա կրակայրիչ չկա։ Նա սկսեց խոհանո-ցով մեկ լուցկի ման գալ։

Իսկ ես ասում եմ՝ «վերևի դարակում է, շաքարի ամ անի հետևում»։ Հար ևանս ինձ վրա կատ աղած հայացք գցեց։ Դեմքը կարմրեց։ Եվս մեկ վայրկյան, ու նա արդեն պատրաստ էր հարվածել ինձ, բայց հասցրի արագ ամեն բան բացատրել։Ամեն ինչ ոնց որ թե հարթ-վեց։ Բայց, չգիտես ինչու, հարևանս այլևս չի կանչում ինձ գարեջուր խմելու։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика