Երեկ մետրոյով տուն վերադառնալիս պատահաբար լսեցի 2 անծանոթ աղջիկների խոսակցությունը․․․Չհասկացա, թե ինչպես հենց հաջորդ կանգառում արտասվելով դուրս վազեցի վագոնից

Երեկ մետրոյով տուն վերադառնալիս պատահաբար լսեցի 2 անծանոթ աղջիկների խոսակցությունը․․․Չհասկացա, թե ինչպես հենց հաջորդ կանգառում արտասվելով դուրս վազեցի վագոնից

Ես արդեն 34 տարեան եմ, ամուսնացած եմ հիանալի անձնավո րության հետ: Նա ինձ շատ է սիրում, ես նրան նույնպես: Բայց մենք ունե նք մի մեծ խնդիր. արդեն 10 տարի երազում ենք երեխա ունենալու մասին, սա կայն ես չեմ կարո ղանում հղիանալ:Արդեն հար-յուրավոր բժիշկների մոտ ենք եղել, բոլորն էլ միաձ այն պնդում են, որ մենք լիովին առողջ ենք, խորհ ուրդներ են տվել, բայց, ցավոք, ամեն ինչ ապարդյուն է:

Պիտի խոստո վանեմ, որ այս տարիների ընթաց քում փորձել ենք բոլոր միջոց ները, նույնիսկ ընկերուհուս խորհո ւրդով գնացել եմ բախտագուշակների մոտ, խոտաբույսերով բուժում եմ ստացել: Բայց երկար սպասված հղիությունն այդպես էլ չի ուրախացրել մեզ: Վերջերս մետրոյի վագոնում պատահաբար լսեցի 2 ուսանողուհիների խոսակցություն: Սարսափելի էր, բայց նրանք խոսում էին աբորտի մասին, իսկ ավելի կոնկրետ՝ իրենց կողմից արած աբորտի մասին:

Այսինքն երկուսն էլ արդեն հաս ցրել էին անել դա, և ուրախ էին, որ ժամա նակին էին հայտն աբերել հղիո ւթյունը և դիմել բժիշկի…Մինչ նրանք խոսում էին, ինձ մի կերպ էի զսպում, որ չպտտվեմ նրանց կողմ և կյանքի դասեր տամ… Արցունքները գնացին աչքե-րիցս… Հենց վագոնի դուռը բացվեց, դուրս վազեցի, նստեցի և սկսեցի արտասվել…

Շնորհակալ եմ ամուսնուս և մորս, միայն նրանց շնորհիվ է, որ թեևաթափ չեմ լինում, շարունակում եմ հույսով ապրել, որ մի օր ես էլ երջանիկ կլինեմ:Մայրս պատմել է, որ ինքն էլ է ինձ դժվարությամբ ունե ցել, մինչ իմ ծնվելը սպասել է մի քանի տա րի, բայց ի վերջո հրաշք եղել է: Հիմա ես ամեն գիշեր ժպիտով եմ պառկում քնելու, փորձում եմ չհուսահատվել:

Իսկ այն աղջիկներին խղճում եմ, որ նրանք չեն հասկացել, թե որն է իրական երջանկությունը: Ոչ մեկին չեմ ցանկանա հայտնվել իմ իրավիճակում:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика