Անցած շաբաթ ծննդյանս տարեդարձն էր․ Քարտուղարուհիս ինձ հրավիրեց իր տուն, ասաց, որ մի փոքր սպասեմ ու գնաց ննջասենյակ․ Երբ դուրս եկավ ննջասենյակից․․․

Անցած շաբաթ ծննդյանս տարեդարձն էր․ Քարտուղարուհիս ինձ հրավիրեց իր տուն, ասաց, որ մի փոքր սպասեմ ու գնաց ննջասեն-յակ․ Երբ դուրս եկավ ննջասենյակից․․․

Սա իրական պատմություն է.Անցած շաբաթ իմ ծննդյան տար եդարձն էր :Ես չէի ցանկա նում վեր կենալ անկող նուց այդ օրը, բայց ինձ ստի պեցի վեր կենալ, և գնալ խոհանոց այն հույսով,որ կինս ինձ կշնոր հավորի, և հավա նաբար ինչ որ բան կնվիրի ,բայց նա սահմանափակվեց միայն բարի լույս ասելով:

Ես շատ էի վշտացած, հետո եկան երեխաներս նրանք նույնպես չշնորհավորեցին ինձ:Ես շատ էի հիասթափված: Ես մտածմունքնե-րով տարված գնացի աշխատանքի, իմ քարտուղարուհին՝ Ձեյնը շնորհավորեց ծննդյանս տարեդարձը, ես մի փոքր ուրախացա, որ ինչ որ մեկը հիշել էր ծննդյանս օրը, հետո նա առաջարկեց գնալ իր տուն ընթրիքի, ես չմերժեցի նրան, երբ հասանք նրա տուն լավ խմեցինք,

հետո նա ասաց որ իրեն սպասեմ, նա ասաց, որ գնում է իր ննջասենյակ և շուտովկվերադառնա, երբ վերադարձավ նրա ձեռքին մեծ տորթ կար, և նրա ետևից գալիս էին կինս և երեխաներս, կոլեգաներս և հարազատներս. ես ապշած էի…

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика