Մայրս հնարել է, թե ես էպիլեպսիկ եմ ու․․․Ամբողջ կյանքս բուժվել եմ գոյություն չունեցող հիվանդության դեմ

Մայրս հնարել է, թե ես էպիլեպսիկ եմ ու․․․Ամբողջ կյանքս բուժվել եմ գոյություն չունեցող հիվանդության դեմ

Երբևէ լսե՞լ եք Մյունհաուզենի դելեգացված համախտանիշի մասին, երբ ծնողները երեխաներին փորձում են համոզել, իբր վերջինս հիվանդ է, որ պեսզի դիմեն բժիշկի։ Մեր պատմո ւթյան հերոսուհու անունն է Պոլինա Սոլո վյովա, հենց նա էլ կիսվել է իր պատմութ-յամբ։Պոլինայի մոտ առաջին անգամ էպիլեպսիայի պրիստուպ է եղել 5 տարեկան հասակում։

Դրանից հետո մայրը որոշեց սահմա նափակել դստեր շփումը հասակա կիցների հետ, նրան թույլ չէր տալիս հեռո ւստացույց դիտել, բակում զբոսնել։Պոլինան չուներ ընկերներ, սիրած զբաղմունք, իսկ մայրը սիրում էր կրկնել․

-Եթե ես չլինեի, դու վաղուց ողջ չէիր լինի։

Պարբերաբար Պոլինային տանում էին հետազոտո ւթյունների։ Բժիշկները վստա հեցնում էին, որ աղջկա մոտ ամեն ինչ կար գին է, սա-կայն կինը բռնում էր սիրտը, ձևացնում՝ իբր վատացել է, ու աղերսում դեղեր նշանակել։14 տարեկանում Պոլինան առաջին ան-գամ սիրահարվում է։ Սակայն մայրն անում է հնարավոր ամեն բան, որ դեռահասները դադարեցնեն շփումը։

Մայրը հատուկ գնում էր դպրոց ու բոլորի ներկայությամբ կապում նրա կոշիկները, օգնում հագնվել ու դստերն անվանում անօգնա-կան։ Երբ աղջիկը ընդունվեց համալսարան, մայրը թույլ չտվեց ապրել հանրակացարանում, և խեղճ աղջիկը ստիպված էր ամեն օր արթնանալ առավոտյան 5-ին, որպեսզի կարողանա հասնել դասի։

Միայն 4-րդ կուրսում Պոլինան առաջին անգամ սկսեց հանդիպել մի երիտասարդի հետ, իսկ երբ վերջինս առաջարկեց միասին ապրել, նա առանց տարակուսելու համաձայնվեց։ Նեղացած մայրն ասաց․

-Բայց դու ինձ խոսք էիր տվել, որ երբեք չես ամո ւսնանա։

Պոլինան չէր հավատում, որ ինքը կարող է առողջ լինել, սակայն 25 տար եկանում ինքնո ւրույն անցնելով մի շարք հետազոտություն-ներ, իմացավ, որ երբեք չի ունեցել որևէ առողջական խնդիր։ Իսկ երբ նա մորը հայտնել է դրա մասին, կինը ֆենոմենալ պատասխան է տվել․

-Տեսար, ես քեզ բուժեցի։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика