Եղբայրս ավելի քան 15 տարի բնակվում է Գերմանիայում, բայց․․․Ես էդ տեսակ ժլատ մարդ չեմ տեսել

Եղբայրս ավելի քան 15 տարի բնակվում է Գերմանիայում, բայց․․․Ես էդ տեսակ ժլատ մարդ չեմ տեսել։Մորաքրոջս տղան արդեն 18 տարի ապրում է Գերմանիայում: Մինչ նրա այն տեղ տեղափոխվելը, մենք շատ մտե րիմ էինք, և ահա վեր ջերս նա մեզ հյուր եկավ: Ես ու կինս գնացինք նրան դիմավորելու: Եվ այդ ժամանակ ապրեցի կյանքիս ամենամեծ զարմանքը. նա իր համար գարեջուր վերց-րեց և ասաց, որ ինքն իր փոխարեն կվճարի:

-Եթե ուզո ւմ եք, դուք նո ւյնպես վերցրեք,- ասաց նա:

-Ոչ, շնորհ ակալ եմ, մեր տանն ամեն ինչ կա, ամեն ինչ նախ օրոք գնել և դրել ենք սառն արանը,- պատասխանեցի ես:

Ես չեմ ասում, որ նա պիտի վճարեր մեզ համար, բայց նրա փոխարեն ես այդպես կանեի: Իսկական ժլատություն…Եկանք տուն, շփ-վեցինք, հետո գնացինք հանգստանալու: Հաջորդ օրը ժլատության երկրորդ սերիան էր: Նա խանութ գնաց, առևտուր արեց իր հա-մար, իսկ վաճառողուհին չվերադարձրեց 10 դրամ մանրը:

Նա պատմեց ինձ դրա մասին, իսկ ես փորձում էի բացատրել, որ դրանում արտառոց ոչ մի բան չկա:Մի օր անց էլ նրան չվերադարձ-րեցին 20 դրամ, սակայն եղբայրս այս անգամ չլռեց և պահանջեց իր գումարը: Վաճառողուհին ներողություն խնդրեց իր «սարսափե-լի» արարքի համար:

-Դուք չգիտեք, թե ինչպես է պետք վարվել գո ւմարի հետ: Ես, օրինակ, կարո ղանում եմ խնայել: Նույնիսկ դատարկ շշերն աղբը չեմ գցում, հանձնում եմ դրանք և գումար վերցնում: Հենց դրա համար էլ տարեկան 2 անգամ կարող եմ գնալ հանգս տանալու:

Այժմ հարց ունեմ. նա իրավացի է թե՞ ոչ: Գուցե այդ մենք ենք սխալ ապրում:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика