Ես վախենում էի կնոջս ասել ճշմարտությունը, մտածում էի որ կկորցնեմ նրան, բայց․․․Պարզվեց, որ կնոջս հարցում աշխարհի ամենաբախտավոր տղամարդն եմ

Ես վախենում էի կնոջս ասել ճշմարտությունը, մտածում էի որ կկորցնեմ նրան, բայց․․․Պարզվեց, որ կնոջս հար-ցում աշխարհի ամենաբախտավոր տղամարդն եմ

Ես վեց ամիս է ամուսնացած եմ և երջանիկ եմ կնոջս հետ: Սակայն մի միտք շարունակ տանջում էր ինձ: Ես վա-խենում էի պատմել անցյալիս մասին, մտավախություն ունեի, որ եթե իմանա ճշմարտությունը կհեռանա ինձա-նից: Այդ երկրորդ բաժանմանը չէի դիմանա: Ես որդի ունեմ: Որդուս մոր հետ հանդիպում էինք շուրջ 2 տարի, ես ամբողջ հոգով նվիրված էի նրան, կարծում էի, որ փոխադարձ է, ապագայի պլաններ էինք կառուցում:

Մեր բուռն սիրո արդյունքում նա հղիացավ: Ես աշխարհի ամենաերջանիկ մարդն էի:Հղիության լուրը ինձ հայտ-նելուց հետո հանկարծ մի օր նա անհետացավ, ոչ մի տեղ չէի կարողանում նրան գտնել:Ու մեկ շաբաթ անց զան-գահարեց,ասաց,որ պատրաստվում է ամուսնանալ ուրիշի հետ,և խնդրում է չխանգարել իրեն մեր երեխայի հա-մար ապահով ապագա կառուցելու գործում: Իմ բոլոր հորդորներին նա պատասխանեց.

«Իսկ դու ի՞նչ ես տալու մեր երեխային, դու հազիվ հացի փող ես վաստակում, իսկ այս տղամարդը նրան կապա-հովի ամեն ինչով ու երջանիկ կդարձնի»: Դրանից հետո ես նրանից, այլևս ոչ մի լուր չստացա: Թե ինչ ապրում-ներ ունեցա այդ տարիների ընթացքում, դա միայն աստված գիտի: Բայց կյանքը շարունակվում է, ու մի գեղեցիկ օր ես հանդիպեցի կնոջս: Մի որոշ ժամանակ հանդիպեցինք, որոշեցինք ընտանիք կազմել: Եվ ահա վեց ամիս է ինչ ապրում ենք ուրախ ու երջանիկ: Մի քանի օր առաջ անծանոթ համարից զանգ եկավ հեռախոսիս: Պարզվեց նախկին ընկերուհիս է:

-Բարև, Լևոն, ես եմ,- լսվեց նրա ձայնը,-ես Երևանում եմ, ցանկանում եմ հանդիպել, գիտեմ, որ ինձ տեսնել չես ուզում, բայց կարծում եմ դեմ չես լինի հանդիպել որդուդ հետ:

Շունչս կտրվեց, ես ծնված օրվանից չէի տեսել որդուս, սիրտս արագ խփեց:

-Ասա, որտե՞ղ և ե՞րբ:

Մենք պայմանավոր վեցինք, անկեղծ ասած նրան տես նել չէի ուզում, բայց որդո ւս ուզում էի գրկել վայրկյան ա-ռաջ:Գնացի պայմանավորված վայրը: Մտա սրճարան ու ուրախությունից քիչ մնաց գժվեի, տեսա որդուս: Բայց վախեցա նրան գրկել, չէ որ նա ինձ չէր ճանաչում:

-Բարև Ինգա, — ասացի , բայց հայ ացքս չէի կտրում որդուցս,-փոքրիկ արի ծանոթնանք, ես …

-Դու իմ պապան ես, ես գիտեմ, տեսել եմ քո նկարը,-ասաց նա:

Ես գրկեցի նրան, համբույրներով ծածկեցի նրա ողջ դեմքը, ու զգացի, որ նա էլ ինձ գրկեց ու գլուխը դրեց ուսիս:

-Չզարմանաս, — ասաց Ինգան, — բայց որդուդ քեզ եմ հան ձնում,-սրանից հետո նա քեզ մոտ է ապրելու: Ես ու ամուսինս մեկնում ենք Ավստրալիա, նա հրաժավում է երեխային վեր ցնել, ինձ առաջարկեց նրան թողնել ծնող-ներիս մոտ կամ մանկատուն հանձնել: Խնդրում եմ ինձ ոչինչ չասես, ես շատ ուշ հասկացա թե ինչ սխալ եմ գոր-ծել, ուզում էի, որ մեր երեխան հարուստ ու ապահովված լինի, բայց …

Ես որդուս ձեռքը բռնած գն ացի տուն: Մտած ում էի, ինչպես բացա տրեմ կնոջս, բացի այդ ես ու որդիս իրար գրեթե չէին ճանաչում: Մայրը ասաց, որ նրա իրերի մեջ նա գրություն կա, որտեղ ասվում էր, թե երեխան ինչ է սիրում ուտել,անել,ինչ նախասիրություններ ունի,պոլիկլինիկայի թղթերը:Երեկոյան աշխատանքից կինս վերա-դարձավ ու ես սպասում էի, որ տանը հիմա ռումբ կպայթի, չէ որ ես նրան խաբել էի, թաքցրել էի որդի ունենալու փաստը:

Երբ կինս ներս մտավ, Տիգրանը վազեց նրան ընդառաջ, վերցրեց ձեռքի տոպրակներն ու տարավ խոհանոց:

-Պարզվում է հյուր ունենք, և ո՞վ այս հրաշքը,-հարցրեց կինս:

-Նա հյուր չէ, նա իմ որդին է, — ասացի ես ուղիղ նայելով նրա աչքերի մեջ:

-Ի՞նչ, ինչ ասացի՞ր, դու կատ ակ ես անում, ինչո՞ւ ես այդ մասին ոչինչ չգիտեի և նոր եմ իմանում:

-Որովհետև վախե նում էի, որ կկորցնեմ քեզ, ես ինքս էլ այսօր եմ նրան տեսել:

Ու պատմեցի ողջ եղելությունը: Լուսինեն մի պահ լռեց ու ասաց.

-Սիրելիս, ես այդքան հիմար չեմ, որ անցյալում եղածի համար խանդեմ, բացի այդ, եթե այդ կինը քեզանից չհե-ռանար, դու այսօր իմ կողքին չէիր լինի, երեխան էլ ոչ մի բանում մեղավոր չէ — ու հետո ժպտալով ասաց, — մի մտածիր, ես նրա համար լավ մայր կլինեմ:

Շնորհակալ եմ տեր Աստված

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика