Տարիներ առաջ փողոցում մի անծանոթ տարեց կնոջ օգնեցի անցնել ճանապարհը․ Այդ օրվանից կայնքս լրիվ այլ հունով սկսեց ընթանալ․․․

Տարիներ առաջ փողոցում մի անծանոթ տարեց կնոջ օգնեցի անցնել ճանապարհը․ Այդ օրվանից կայնքս լրիվ այլ հունով սկսեց ընթանալ․․․

5 տարի առաջ հայտնվել էի դժվարին իրավիճակում:Ամուսինս լքեց ինձ՝ միայնակ թողնելով 1 տարեկան երեխա-յիս հետ: Հավաքեց իրերն ու հեռացավ…Ես փորձո ւմ էի ինչ-որ բան անել, տեղա վորվել աշխա տանքի, սակայն երեխայի հետ դա գրեթե անհնար էր:

Մի օր երբ տուն էի վերադառնում հերթական ան հաջող հարցազրո ւյցից, տեսա մի տարեց կնոջ, ով վախենում էր միայնակ անցնել ճանապարհը:Մոտեցա նրան,վերցրեցի ձեռքի ծանր տոպրակները, բռնեցի ձեռքից և անցա-կցրեցի:

Նա ինձ շնորհակալություն հայտնեց և պնդեց, որ մտնեմ իր տուն՝ մի բա ժակ սուրճ խմելու:Ի զարմանս ինձ՝ ես համաձայնեցի: Ինքս էլ չնկատեցի թե ինչպես սկսեցի, սակայն պատ մեցի ողջ պատմո ւթյունս: Տատիկն ասաց, որ իր թոռն ունի մանկապարտեզ:

-Ես հիմա կզան գեմ նրան: Գուցե նա օգնի քեզ,-ասաց տատիկը:

Այդպես էլ արեց: Պայմանավորվեց նրա հետ, որ ես երեկոյան զանգահարեմ և խոսենք:Հաջորդ օրը ես նստած էի մանկա պարտեզի տնօրենի աշխատա սենյակում:Արդյո ւնքում ես ունեցա դայակի աշխա տանք և երեխայիս հետս այնտեղ տանելու հնարավորություն:

Դեռ մի քանի տարի այսպես կշարունակեմ, իսկ հետո գուցե հաշվապահություն սովորեմ, որպիսի կարողանամ ավելի բարձր աշխատավարձ ստանալ:Այդպես պատահական հանդիպումն օգնեց լուծել այդ պահին շատ բարդ խնդիրներ՝ դեպի լավը կյանքս կտրուկ փոխելով:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика