Երբեք չեմ մոռանա այդ օրը․․․Ես դեռ 5 տարեկան էի․ տատիկս եկավ բակ և բոլոր թոռներին շակոլադե կոնֆետներ բաժանեց բացի ինձանից

Երբեք չեմ մոռանա այդ օրը․․․Ես դեռ 5 տարեկան էի․ տատիկս եկավ բակ և բոլոր թոռներին շակոլադե կոն-ֆետներ բաժանեց բացի ինձանից

Երբ շատ փոքր էի, իմ ընտանիքի անդամներն ապրում էին մի ահռելի առանձնատան մեջ:Սակայն իմ ծնողները ինչ-որ ժամանակա շրջանում դադարեցին խոսել տատիկիս հետ: Ես նո ւյնպես նրա հետ կապ չո ւնեի, նույնիսկ որպես տատիկ չեմ դիմել նրան:Նաէլ ինձանով ընդգանրապես չէր հետաքրքրվում,իսկ այս ողջժամանակահատ-վածում մենք բնակվում էինք միևնույն բակում:

Տատիկն իհարկե այլ թոռներ ևս ուներ՝ աղջկա երեխաները, իսկ նրանց շատ, ավ ելին, չափեից դուրս էր սիրում ու դուրգուրում: Մենք՝ երեխաներով միշտ միասին խաղացել ենք: Ես սովոր աբար ծանր չեմ տարել, որ տատիկս նրանց ավելի շատ է սիրում:Մի ան գամ, երբ 5-ամյան երեխա էի, քրոջս ու եղ բորս հետ ավազի մեջ կառո ւցում էինք ամրոց: Տատս մոտ եցավ և բոլորին կոն ֆետներ հյուրասիրեց, բացի ինձ անից: Ես իրականում շատ վատ զգացի և վիրավորվեցի:

Գնացի տուն և պատա հածի մասին պատմեցի մորս: Նա հան գստացրեց ինձ և կոնֆետ դւեց ձեռքիս մեջ: Դա կարամել էր, բայց նա շոկոլադ էր հյուրասիրել:Ես խնդրեցի շոկոլադ գնել: Նա խոստացավ գնել: Այնուհետև նա դուրս եկավ: Ես պատահաբար լսեցի, թե նա ինչպես է անիծում իր սկեսուրին:

Սա տպավորվել էր իմ հիշողության մեջ, քանի որ իմ մետ կորավ խաղալու ցանկությունը: Հետո տեղափոխվե-ցինք մեկ այլ վայր: Որոշ ժամանակ անց իմացա, որ նա մահացել է:Հիմա ես արդեն երկու երեխա ունեմ:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика