Ես տղա ունեմ, իսկ դու․ Հարևանուհիս շատ էր հպարտանում, որ ինքը որդի ունի իսկ ես՝ ոչ․ Երբ տղան մեծացավ․․․

Ես տղա ունեմ, իսկ դու․ Հարևանուհիս շատ էր հպարտանում, որ ինքը որդի ունի իսկ ես՝ ոչ․ Երբ տղան մեծացավ․․․

Մեր իրականության մեջ որդի ունենալու գաղափարը շատերի համար առաջնային խնդիր է: Անպայման ուզում են որդի ունենալ: Շատ տղամարդկանց համար դա նաև «ինքնասիր ության» հարց է:Ծնողերը կարծում են, որ որդին իրենց օր ծերության տիրութ-յուն կանի, ինչպես ասում են. «թաղող կունենան»: Բայց իրականում շատ անգամ ենք ակա նատես լինում այլ պատ կերի: Իմ հա-րևանի ընտա նիքում 3 հրաշք աղջիկ ներ էին մեծանում, խելացի, դաստիարակված, հիանալի երեխաներ էին:

Բայց նրանց հայրը շարունակ ասում էր, որ իսկական տղա մարдը պետք է արու զավակ ունենա, որ իր տոհմը շարունակի: Վեր-ջապես նրա նվիրական ցանկությունը կատարվեց, ծնվեց նրա որդին: Նա բոլորին ասում էր. «Ես արդեն որդի ունեմ, աշխարհը մի կողմ, նա մի կողմ»: Կինն ու ամուսինը երես էին տալիս որդուն, ինչպես ասում էին. «մեր մինո ւճարն է, մեր հույսն ու հավա-տը»: Այդ մինուճարը մեծացավ ու իսկական պատուհաս դարձավ ընտանիքի գլխին:

Բակում բոլոր երեխա ների հետ վիճում էր, տանը քույրերը պիտի ենթարկ վեին նրան, դպրոցում կռվարարի հեղինակո ւթյուն էր ձեռք բերել, իսկ ծնողները պաշտ պանում էին նրան: Երբ հարև անները ակնարկում էին, որ տղային սխալ են դաս տիարակում, մայրը վիճաբանում էր և ասում էր.«Դեռ կտես նեք, թե ով է լինելու իմ տղան, դուք նրա ոտքերն եք համբուրելու»:Որոշ ժամանակ անց նրանք տեղափոխվեցին մեր շենքից, ինչպես հետո իմացանք, այդ տղան գողո ւթյուն էր արել հարևանների մեկի տանից և նրանք ամոթահար հեռացան շենքից:Տարիներ անցան: Մի օր պատահաբար փողոցում հանդիպեցի հարևանուհուս՝ այդ տղայի մորը: Նա սաստիկ վիճակում էր:

Ես դժվարությամբ ճանաչեցի նրան: Նա դառնագին լաց եղավ ու պատմեց, որ որդու պարտ քերի պատճառով վաճառել են իրենց տունը: Նա քույրերի մեկի տանից խոշոր գումար էր գողացել, որի համար հայտնվել էր բանտում: Խեղճ կինը պատմեց, որ տղան հաճախ էր ծեծում հորը ու իրեն, ստիպում էր գումար գտնել իր համար: Հայրը, չդիմ անալով այդ ամենին, մահացել էր սրտի կաթ-վածից, իսկ ինքը՝ ահա հայտ նվել է փողոցում, քանի որ ապրելու տեղ չունի:Եվ ապրում է դւստրերից մեկի տանը:

Ես նրանից բաժան վեցի շատ ծանր սրտով: Եվ շարունակ ինձ հարց էի տալիս,հաս կացել է նա արդյոք, որ այդ ամենը իրենց «մի-նուճարի» սխալ դաստիարակության արդյունքն է:Ոչ մի կերպ չեմ կարողանում հաս կանալ տղա և աղջիկ երեխաների միջև այդ-պիսի տարբերակումը: Ուզում էի նրան հիշ եցնել իր իսկ խոսքերը. «տղա ունենամ, որ փեսայի հույսին չմնամ»: Սաստիկ ցավալի է:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика