Սրճարանում մի հմայիչ աղջիկ էր նստած․ Զգացվում էր, որ ինչ-որ բան բան է անհանգստացնում․ Երբ մատուցողը բերեց հաշիվը․․․

Ես նստած էի քաղաքի սրճարաններից մեկում, երբ ներս մտավ մի երիտասարդ աղջիկ։ Ես այնքան խղճացի նրան։ Այդքան երի-տասարդ, բայց նմ ան բանի միջով է անցել։ Գիտեք, 2 տարի առաջ կինս հեռ ացավ կյանքից։ Ու ես ստիպ ված էի բավականին երկար ժամանակ հետևել, թե ինչպես է հանգում իմ ողջ կյանքի միակ սերը․․․ Դրա համար էլ ցանկացա ինչ-որ կերպ ուրախաց-նել այդ աղջկան, նրան հույս տալ։

Բայց ի՞նչ կարող էի անել։Հանճարեղ մի բան մտածեցի։ Ես կանչեցի մատուցողո ւհուն ու բացա տրեցի, որ ցանկանում են փակել այդ աղջկա ու իր ըն կերոջ հաշիվը, բայց նրանք չպիտի իմա նային, թե դա ով է արել։ Նաև խնդրեցի մատո ւցողո ւհուն երկտող փոխանցել։Ահա թե ինչ էի գրել․

-Ինչ-որ մեկի մտքով այսօր ան ցավ, որ դու շատ գեղեցիկ ես, հիա սքանչ ժպիտ ունես, իսկ աչքերդ ունակ են լուսա վորել ողջ աշ-խարհը։ Քեզ մոտ ամեն ինչ լավ կլինի։ Պարզապես հիշիր դրա մասին։ Քեզ լավ օր, հրաշք աղջիկ։15 րոպեից աղջիկն ու իր կողա-կիցը խնդրեցին հաշիվը։ Ես տեսա, թե ինչպես մատուցողուհին նրանց ասաց, որ իրենց փոխարեն արդեն վճարել են։

Աղջիկը շատ զար մացավ․Բայց ո՞վ, ինչի՞ հա մար։Իսկ երբ բացեց երկ տողը ու սկսեց կար դալ, նրա աչքերից արցո ւնքներ հո-սեցին։Հետո նա ժպտաց։ Անկեղծ, մեծ ու ուրախ ժպիտով․․․ Նրա ընկերն էլ չզսպեց ժպիտը։ Ակն հայտ էր, որ սիրելիի ժպիտն իր համար ամեն ինչ էր։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика