Դրսում կանգնած նկատեցի, որ կինս աշխատանքից տուն վերադառնալիս փոխեց ճանապարհը․ Որոշեցի հետևել նրան․․․Նման բան չէի սպասում

Դրսում կանգնած նկատեցի, որ կինս աշխատանքից տուն վերադառնալիս փոխեց ճանապարհը․ Որոշեցի հետևել նրան․․․Նման բան չէի սպասում

Այս պատմությունը տեղի է ունեցել մոտ 20 տարի առաջ։Ես լիովին գոհ էի իմ կյանքից, ունեի գեղեցկուհի կին,երկու հրաշք առողջ երեխա ներ, սիրելի աշխա տանք, ոչ մի բանի պակաս չո ւնեինք, էլ ինչ է պետք մարդուն երջանիկ լինելու համար։  Ինձ թվո ւմ էր, որ ես բոլորովին խանդոտ չեմ։Մասնագիտությամբ վարորդ եմ,ուր ասես,որ չեմ եղել, տանից բացակայել եմ օրեր շարունակ, բայց երբեք չեմ խանդել կնոջս և կասկածներ չեմ ունեցել։Ուղևորություններից մեկն ինձ համար եղավ ճակատագրական։ Ես ենթարկ-վեցի ավտովթարի, մեքենաս գլորվեց ձորը․․․ես հրաշքով ողջ մնացի։

Դրանից հետո շատ երկար բուժվեցի, բայց տրավմաները ինձ թուլ ացրել էին։ Երբ վերջապես վերադարձա տուն, զգացի, որ կինս իմ հանդեպ սառել է, ինձ թվում էր, դա խղճահարությունից է։ Տն օրենս ինձ ավելի թեթև աշխա տանք տվեց ։ Տեսնում էր, որ մի քիչ քայլում եմ, մոտս հևոց է սկսվո ւմ։ Մի օր էլ ինձ շատ վատ զգացի, խնդ րեցի շուտ գնալ տուն ։Հասա շենքի մոտ, տեսնում եմ կինս տանից դուրս է եկել միայնակ և ուրախ քայլում է ինձ անծանոթ ուղղությամբ։

Այնքան տխրեցի, վստահ էի, որ սիրեկան ունի․․․մի վարկյանում հազարավոր մտքեր անցան գլխումս․ մինչև առողջ ես, պետք ես, լավն ես, հենց թուլացար, արդեն դավաճանում են․․․ Մի կերպ զսպելով ինձ՝ որոշեցի հետևել կնոջս։ Նաև բացահայտեցի, որ սար-սափելի խան դոտ եմ։Զգույշ քայլում եմ նրա հե տևից, իսկ ներսո ւմս ամեն ինչ եռում է։ Մեկ էլ տեսնո ւմ եմ, որ կինս կանգ առավ եկեղեցու դիմաց, խաչա կնքվեց և ներս մտավ։Ես էլ աննկատ մտա, թաքնվեցի պատի հետևում։ Հան կարծ լսում եմ, որ նա մոմ վառելու ընթացքում կիսաձայն աղոթում է, Աստծուց առողջություն է խնդրում․․․ինձ համար։

Երդվում եմ, ես այդ պահին պատ րաստ էի ամոթից մտնել գետինը։ Այլևս չդիմացա․․․մոտ եցա կնոջս և ամուր գրկեցի․․․տեսնում եմ, աչքերից արցունքներ են հոսում։ Ամբողջ ճանապ արհին ներողո ւթյուն էի խնդրում, որ նման բան է անցել մտքովս, իսկ կինս ներեց․․․նա ինձ միշտ ներում է ։Չեմ ասի, որ դրանից հետո մեզ մոտ միշտ հարթ է եղել ամեն ինչ․ եղել են վեճեր, եղել են նաև ու-րախ օրեր։ Բայց մենք մնացել ենք անբաժան և հավատարիմ ։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика