Ես սեփական նախաձեռնությամբ, ամուսնուս առաջարկեցի մանկատնից վերցնել իր և սիրուհու երեխային․․․

Ես սեփական նախաձեռնությամբ, ամուսնուս առաջարկեցի մանկատնից վերցնել իր և սիրուհու երեխային․․․

Իմ անունը Մարիամ է, ամուսնուս՝ Գոռի հետ, ունենք ամուր ընտանիք և դաստիրակում ենք մեր երկու չքնաղ գեղեցկուհիներին: Ամուսնուս շատ եմ սիրում, միասին խորհր դակցում ենք ցան կացած հարցում, սակայն վերջին շրջանում նկատեցի, որ նա շատ նյարդայն է, ուշ է վերադառնում, երեխաներին ուշադրություն չի դարձնում: Բոլոր հար ցերիս պատաս խանում է, որ աշխատա-վայրում խնդիրներ ունի:Ժամանակի հետ ոչինչ չփոխվեց, Գոռն ավելի ու ավելի մտահոգ էր դառնում: Մի օր էլ, երբ որոշեցի լուրջ խոսել հետը, մի կին զանգեց և ասաց.

-Իսկ դուք գիտե՞ք, որ ձեր ամուսինը երկրորդ ընտանիք ունի, որդի ունի:

Եվ անջատեց:Բնական է, ես չէի կա րող լռել, և որոշե ցի ուղիղ հարցնել ամուսնուս: Պարզ վեց, որ սիրելի ամուսինս երեք տարի առաջ սիրավեպ է ունեցել մի երիտա սարդ աղջկա հետ, ում հետ նույն տեղում են աշխատել: Նա հղիացել էր, իսկ երբ ամուսինս ասել էր, որ աբորտ անի, քանի որ չի պատրաստվում հեռանալ ընտանիքից, աղջիկը հրա ժարվել էր:Ես ներեցի ամուսնուս, չնա-յած նրան, որ դա ինձ համար չափազանց դժվար էր:

Որոշ ժամա նակ անց հանդի պեցի ընկերուհուս և մենք սրճարան գնացինք: Նշեմ, որ ընկերուհիս մանկատանն է աշխատում: Սրճա րանում պատահա բար հանդիպեցի ամուսնուս՝ 2-3 տարեկան մի տղայի հետ: Ընկերուհիս՝ հավանաբար չճանաչելով ամուսնուս, ասաց.

-Տես, խեղճ երեխայի և հայրն է ողջ, և մայրը, սակայն փոքրիկը մանկատանն է մեծանում:

Պարզվեց, որ մայրը թողել է նրան և արտասահման մեկնել: Արցունքներս խեղդում էին ինձԵս մոտեցա ամուսնուս, գրկեցի փոք-րիկին և ասացի նրան, որ մեզ հետ տուն է գալու: Միայն տեսնեիք ամուսնուս դեմքի արտահայտությունը:Այժմ Ալեքը մեզ հետ է ապրում, քույրերը խելագարվում են նրա համար, իսկ ես նույնիսկ մոռացել եմ այն մասին, որ նրան ես չեմ ծննդաբերել:

ԵՐԵԽԱՆԵՐԸ ՄԱՆԿԱՏԱՆՆ ԱՊՐԵԼՈՒ ԻՐԱՎՈՒՆՔ ՈՒՂՂԱԿԻ ՉՈՒՆԵՆ, ԵԹԵ ԾՆՈՂՆԵՐԻՑ ԳՈՆԵ ՄԵԿԸ ՈՂՋ Է…

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика