Ամուսինս ստիպում է, որ ընդհատեմ հղիությունս, բայց փոխարենը ուզում է, որ մեծացնեմ իր առաջին կնոջից ունեցած երեխային․․․

Ամուսինս ստիպում է, որ ընդհատեմ հղիությունս, բայց փոխարենը ուզում է, որ մեծացնեմ իր առաջին կնոջից ունեցած երեխա-յին․․․

Երբ մենք ամուսնանում էինք, ես գիտեի, որ ամուսինս ամուսնալուխված է, առաջին կնոջից երեխա ունի, սակայն տղան ապրում էր մոր հետ: Ժամանակ առ ժամա նակ երեխայի մայրը նրան բերում էր մեր տուն,և մինչ մենք աշխատանքի էինք լինում,նա տակ-նուվրա էր անում ամբողջ տունը, իսկ սկեսուրս էլ նույնիսկ չէր ասում, որ այդպես չի կարելի:

Այդ օրը ամուսնուս կարևոր լուր պիտի հայտնեի: Գեղեցիկ ընթրիք պատրաստեցի, մոմեր վառեցի, և արդեն պիտի ասեի, երբ նա խնդրեց, որ իրեն լսեմ.

-Արսենը մեզ հետ է ապրելու: Մայրն ամուսնանում է, իսկ որդիս բան չունի անելու օտար տղամարդու հետ մի տան մեջ, եթե իր հայրը ողջ է:

Այսինքն օտար կնոջ հետ ապրել կարելի է, իսկ օտար տղամարդու հետ՝ ոչ:Դա այնքան էլ իմ սրտով չէր, սակայն զայրույթս ցույց չտվեցի, և որոշեցի խոսել.

-Սիրելիս, ես հղի եմ: Պատկերացնու՞մ ես, մենք երեխա ենք ունենալու:

Ամուսինս լուռ վեր կացավ, փչեց մոմերը և վառեց լույսը: Երկու րոպե ծանր լռությունից հետո նա ասաց.

-Հասկանու՞մ ես, հիմա ժամանակը չէ: Առանց այն էլ տունը փոքր է, ազատ սենյակը պիտի Արսենին տրամադրենք, բացի այդ, եթե դուրս գաս աշխատանքից, միայն իմ գումարով չենք կարողանա ապրել: Արի մեծացնենք որդուս, հետո կմտածենք մեր երեխաներն ունենալու մասին:

Ասել, որ ես շոկի մեջ էի, նշանակում է, ոչինչ չասել: Այսինքն, ես պիտի սպանեմ հարազատ երեխայիս, որ մեծացնեմ ողջ մոր կող-մից լքված երեխայի…Դա մեր համա տեղ կյանքի վերջին օրն էր: Հենց նույն օրն էլ հեռ ացա տանից: Աղջիկս արդեն երեք տարե-կան է, չնայած նրան, որ շատ դժվար օրեր եմ ունեցել, միևնույնն է, ես երջանիկ եմ:

Իսկ նախկին ամուսնուս և սկեսուրիս մի օր պատահական տեսա դրսում, նրանք նույնիսկ չնայեցին երեխային…Բայց դա ինձ չի հուզում, քանի որ երեխաս իմն է, միայն իմը…

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика