38 տարեկան էի, երբ պատահաբար հղիացա․ Երեխան պլաններիս մեջ չէր մտնում․ Եկա տուն ու սկսեցի մտածել․․․Հիմա իսկապես երջանիկ եմ

38 տարեկան էի, երբ պատահաբար հղիացա․ Երեխան պլաններիս մեջ չէր մտնում․ Եկա տուն ու սկսեցի մտածել․․․

Ես 38 տարեկան էի, ամուսին և երեխաներ չունեի: Ինձ նվիրել էի ուսուցչուհու աշխատանքին,շատ էի սիրում դպրոցն ու երեխա-ներին: Ծնողներս նույն մասնագիտո ւթյամբ են աշ խատել ամբողջ կյանքում: Կար մի տղա մարդ,ում հետ պարբերաբար հանդի-պում էինք, սակայն ոչ մի լուրջ նպատակ չունեինք: Ամոթ է խոստովանելը, բայց նա ամուսնացած էր…

Մի օր էլ պատահաբար իմանում եմ, որ հղի եմ: Գնացի բժիշկի, երբ իմացա, որ արդեն 4 ամիս է, ինչ այդ վիճակում եմ, շոկի մեջ էի…Բնականաբար, ընկ երոջս ոչինչ չասացի, մենք այդ պա հին արդեն մի ամիս էր, ինչ դադար եցրել էինք մեր շփումը: Ես չէի պատկերացնում, ինչ եմ անելու, ինչպես եմ ապրելու:

Ոչ ոք չունեի, ծնողներս 3 տարի առաջ էին մահացել, քույր եղբայր չունեմ, իսկ ինձ մոր կարգավիճակում չէի պատկերացնում:Դեռ մտածում էի,որ գուցե ճիշտ չէ երեխային ունենալը, սարսփելի վախենում էի ապագայիս համար:Հաջոդ օրը գնացի աշխատանքի: Դասի ժամանակ երեխաներն իրենց սովոր ականի նման էին պահում: Դասի սկզբո ւմ մեկը մյուսին նամակ էր ուղարկում, ծիծա-ղում էին:

Դա նորություն չէր, ես նրանց միշտ հեշտությմաբ էի կարգի բերում, ուղղակի հանգիստ ասում էի, որ դասը սկսվել է, իսկ այդ օրը չդիմացա, սկսեցի գոռալ և լացելով դուրս վազեցի: Հասա ուսուցչանոց և սկսեցի աբողջ հոգով արտասվել:Աշխատողներից միայն մի հոգի կար՝ Մարինեն, ով 8 տարի առաջ էր ամուս նացել, սակայն մինչ այժմ երեխաներ չուներ: Ես նրան պատմեցի՝ ինչ է եղել, և ասացի, որ գուցե և աբորտ անեմ, իսկ նա կլորացած աչքերով նայեց ինձ և ասաց.

—Երբեք չանես նման բան: Ես կերազեի քո փոխարեն հայտնվել: Երեխան երկնային պարգև է: Նայիր ինձ և հասկացիր, որ դու երջանիկ մարդ ես:

Հիմա որդիս 2 տարեկան է, նա յում եմ նրան և գիտա կցում, որքան սխալ էի, ամաչում եմ նույնիսկ երեխայից ազատվելու մտքե-րիս համար: Պետությունն ինձ օգնում է, տանը աշակերտներ ունեմ, երեխայիս պատշաճ կերպով մեծացնում եմ և ամեն ինչով ապահովում:

Ես հիմա իսկապես երջանիկ եմ…

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика