Այսօր մի տղամարդու իմ մեքենայով գերեզմանատուն տարա․․․Չեմ ուզում հավատալ, բայց փոխեցի այդ մարդու ճակատագիրը

Այսօր մի տղամարդու իմ մեքենայով գերեզմանատուն տարա․․․Չեմ ուզում հավատալ, բայց փոխեցի այդ մարդու ճակատագիրը

Այսօր դուրս եկա խանութից, քայլում էի դեպի մեքենաս, երբ ճանապարհի կողքով քայլող մի տղամարդու նկատեցի:Տարօրինակն այն էր, որ նրա ձեռքին կար ծաղկեփունջ, իսկ ինքը բարձր արտասվում էր:Մոտեցա նրան,հարցրեցի՝ ուր է գնում, նա էլ պատաս-խանեց.

—Գերեզմանոց եմ գնում, ծաղիկներ պիտի տանեմ:

Առաջարկեցի նստել մեքենաս, ասացի, որ այդ կողմով եմ գնալու:Տարա նրան,միմյանց հրաժեշտ տվեցինք,բայց ես որոշեցի սպա-սել: Անկեղծ ասած, այդ մարդու վիճակն ինձ անհանգստացրեց:Նա մոտեցավ մի գերեզմանաքարի և սկսեց խոսել.

—Մայրիկ, երբ երիտասարդ էի, քեզ խոստացել էի, որ քո բոլոր ծննդյան տարեդարձ ներին ծաղիկներ կնվիրեմ: Այսօր քո ծննդյան օրն է, ես կարծո ւմ էի, որ այս անգամ չեմ կատարի խոստումս, քանի որ որոշել էի ինքնա սպան լինել: Բայց մի աղջիկ հայտնվեց ճանապարհիս, այնքան բարի և մեծահոգի, նա ինձ քեզ մոտ բերեց:

Նա նկատեց ինձ, մայրիկ: Ասաց, որ Աստված ամեն ինչ տեսնում է, ամեն ինչ լավ կլինի: Բայց ես չեմ կարողանում դադարել ար-տասվել, քանի որ…նրա անունը Անահիտ է…մայրիկ, նա քո անունն է կրում…դու փրկեցիր ինձ…

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика