Ամուսինս ինձ դավաճանում էր, բայց ամենասարսափելին դա չէր․․․Մինչ օրս շոկի մեջ եմ

Ամուսինս ինձ դավաճանում էր, բայց ամենասարսափելին դա չէր․․․Մինչ օրս շոկի մեջ եմ։ՄԵնք ծանոթացանք, երբ 17 տարեկան էի: Սերգեն իմ կյանքի առաջին և միակ տղամարդն է: Թվում էր,թե ոչ ոք և ոչինչ չի կար ող քանդել մեր հարաբերությո ւնները: Ա-ռա-ջին հերթին իմ երջանկությամբ կիսվեցի մանկությանս ընկերուհու՝ Նելլիի հետ:Հենց նա էլ դարձավ իմ հարսնաքույրը:

Մի տարի անց ծնվեց մեր աղջիկը, և ընկերուհիս կարծես նրա հարազատ մորաքույրը լիներ:Ժամանակի հետ նկատեցի, որ ամու-սինս Նելլիի հանդեպ չափից մեծ ուշադրություն է ցուցաբերում. մեքենայից իջնելիս մեկնում է ձեռքը, սկզբից մինչև վերջ նստում է մեզ հետ, երբ ընկերուհիս մեզ հյուր է գալիս, մեծահոգ աբար հյուրասիրում նրան: Դա զարմա նալի չէր լինի այն դեպքում, եթե ամուսինս բոլորի հանդեպ լիներ այդպես:

Բայց ոչ, Նելլիի հանդեպ վերաբերմունքն այլ էր:Մի օր մայրս մեր տանն էր, երբ կրկին եկավ Նելլին: Հաջորդ օրը զանգեց մայրիկս և ասաց, որ իրեն դուր չի գալիս, թե ինչպես է Նելլին նայում ամուսնուս,խորհուրդ տվեց հետու մնալ նրանից: Ես գիտեի, որ մայրս ճիշտ է ասում, բայց մինչ այդ պահը փորձում էի չնկատել այդ ամենը:

Ժամանակի ընթացքում հեռվացա ընկերուհուցս. մենք գրեթե չէինք հանդիպում, ամսվա մեջ 1-2 անգամ էինք զրուցում հեռախո-սով: Սակայն այլ խնդիր առաջացավ. ամուսինս սկսեց ուշ վերադառնալ տուն, ասում էր, իբր աշխատանքը շատ է: Ես չհավատա-ցի նրան, որոշեցի հետևել: Բնակա նաբար, ոչ մի գործ էլ չկա, գրա սենյակից դուրս գալուց հետո նա գնաց…Նելլիի տուն:

Մայրս ասում է, որ պահեմ ընտանիքս՝ հանուն երեխայիս, ամուսնուս ոչինչ չասեմ,քանի որ դա ժամանակավոր է, բայց չեմ կարո-ղանում ապրել հանգիստ՝ իմանալով, որ ինձ դավաճանում են:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика