Ամուսնուս ընտանիքը ինձ չի ընդունում․ Ես այդ ընտանիքում ձայնազուրկ եմ, նրանք ինձ նույնիսկ մարդատեղ չեն դնում․․․Չգիտեմ ինչպես շարունակեմ ապրել

Ամուսնուս ընտանիքը ինձ չի ընդունում․ Ես այդ ընտանիքում ձայնազուրկ եմ, նրանք ինձ նույնիսկ մարդատեղ չեն դնում․․․Չգի-տեմ ինչպես շարունակեմ ապրել

Ինձ չի ընդունում ամուսնուս ընտանիքը: Այսինքն,խոսում ենք հարգալից տոնով, բայց օտարների պես: Ծննդյան տարեդարձները շնորհավորում ենք հեռախոսով, բայց ինձ ամենից շատ տխրե ցնում է այն, որ բոլոր ընտանեկան տոներին կարծես չեն նկատում ինձ:

Ահա այսպես է լինո ւմ: Ամուսնուս ու երեխայիս հետ գնում ենք սկեսո ւրիս տուն, ամուսնուս եղբայրներն ու հորե ղբայրը նրան միանգամից տանում են ուրիշ սենյակ, երեխայիս էլ գրկում են սկեսուրս, տալս, ամո ւսնուս մյուս քույրերը, իսկ ինձ սառը տոնով ասում են.

-Աստղ, անցիր առաջ:

Սեղանի շուրջ նստած ժամանակ ամուսնուս հարյուրավոր հարցեր են տալիս աշխատանքի,տան,երեխայի մասին, իսկ ես նստած եմ լինում նրա կողքին, բայց ինձ չեն նկատում: Երբ փորձո ւմ եմ ինչ-որ բան պատմել, ինձ կամ անտեսում են, կամ էլ պատասխա-նում մի բառով՝ հասկացնելով, որ դա իրենց հետաքրքիր չէ:Ես դրա պատճառով ընկնում եմ սթրեսի մեջ: Ինջ ավելորդ եմ զգում: Ամաչում եմ:

Նշեմ, որ ամուսինս բավականին ապահովված ընտանիքից է, իսկ ես՝ հասարակ, ինձ մեծացրել է միայնակ մայրս: Ամուսնուս բո-լոր բարեկամներն ունեն բարձր պաշտոն, իսկ մայրս խանութի վաճառողուհի է: Գուցե դա է պատճառը, որ ինձ լուրջ չեն ընդու-նում:Անկեղծ եմ ասում, որ ուզում եմ նրանց հետ լեզու գտնել, մտերմանալ, բայց չի ստացվում: Գուցե էլի ինչ-որ մեկը հայտնվել է նման իրավիճակում և կարող է ինձ օգնել խորհուրդով:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика