Կարիքավոր մի ընտանիքի օգնելու պատրվակով, որդուս փոքրացած հագուստը տվեցի նրանց․․․Օրեր անց այդ շորերը տեսա աղբանոցում

Կարիքավոր մի ընտանիքի օգնելու պատրվակով, որդուս փոք րացած հագուստը տվեցի նրանց․․․Օրեր անց այդ շորերը տեսա աղբանոցում։Մենք սովոր ենք, որ երեխաների փոքրա ցած հագուստն ու այլ իրերը կա րելի է տալ միմյանց։ Օրինակ, մոր աքրջոս աղջիկն է ինձ հա ճախ տալիս, ես էլ ընկերու հիներիս։Անծանոթ մարդկանցից իհարկե երբեք չեմ վերցնի և համա ցանցով էլ հին հագուստ չեմ գնի։ Գումարի կարիք չունենք, ուղղակի երբ հարազատներն են տալիս, դա ուրիշ բան։ Իսկ ինչու՞ չխնայենք, եթե կա նման հնարավորություն։

Վերջերս քրոջս տանն էի, որտեղ էլ ծանոթացա նրա հարևանուհու հետ։ Նա պատմեց, որ երեք երեխա ունեն, ու քանի որ ինքը չի աշխատում, դժվար ությամբ են ման կական իրեր գնում։ Դե ես էլ առա ջարկեցի օգնել նրան։ Նա այնքան ուրա խացավ։Հաջորդ օրը տարա մի քանի տո պրակ հագ ուստ, քայլակ, խաղալիքներ։ Կարծում էի, թե մեծ գործ եմ արել՝ մի խեղճ ընտանիքի օգնելով։ Բայց միայն հետո իմացա, թե իրականում ինչ է կատարվում։

Այդ օրվանից մոտ 1 ամիս անց նորից գնում էր քրոջս տուն։ Նրանց շնեքի դիմաց մեծ աղբամաններ կան, ու մոտեցա դրանց, որ երեխայի ձեռքի ջրի շիշը գցեմ մեջը։ Հանկարծ ծանոթ իրեր նկատեցի․․․ Աղջկաս զգեստն էր երևում ու մի քանի զույգ հողաթա փեր։Պատմեցի քրոջս, ու նա ասաց, որ զարմանալի մի բան է պարզվել այդ «կարիքավոր» բազմազավակ կնոջ մասին։

Իրակ անում նա այն քան էլ խեղճ ու անճար չէ, ինչպես որ ներկայ անում է։ Բոլորին ստելով՝ նա իրեր է հավաքում ու վաճա ռում դրանք, ինչն էլ որ երկար ժամանակ մնում է, գցում են աղբը։ Նույնիսկ իրենց նեղություն չեն տալիս, որ գոնե մեկին նվիրեն։

Իհարկե, նրանք իրավունք ունեն ցանկացած կերպ վարվել այն ամենի հետ, ինչն իրենցն է։ Բայց ինձ համար չափազանց տհաճ էր։ Չէ որ ես ուզում էի օգնել մեկին, ով իրոք ուներ դրա կարիքը․․․

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика