Գինեկոլոգի կաբինետից դուրս եկա ու սկսեցի արտասվել․ Չէի կարողանում հավատալ, որ դեռ չծնված երեխաս․․․

Գինեկոլոգի կաբինետից դուրս եկա ու սկսեցի արտասվել․ Չէի կարողանում հավատալ, որ դեռ չծնված երեխաս․․․

-Ձեր երեխայի մոտ նկատվում են Դա ունի համախ տանիշի բոլոր նշան ները, — ասաց ՈՒՁՀ մասնագետը՝ զննումից հետո,-խոր հուրդ եմ տալիս կատարել մի քանի պրոցե դուրա, եթե դիագնոզը հաս տատվի, արդեն ինքներդ որոշեք, աբորտ անել թե թողնել երեխային։

Դա իմ երկրորդ հղիությունն էր, մեր երկար սպասված բալիկն էր, և հենց առաջին ստուգման ժամանակ նման խոսքեր լսեցի։Ես դողա ցող ոտքերով դուրս եկա սենյակից, այնքան մեծ էր շոկս, որ չէի կարողանում ան գամ խոսել։ Ամբողջ մար մնով դողում էի՝ սարսափեցնելով միջանցքում նս տած մարդկանց։

Ես պիտի կես ժամվա ընթացքում որոշեի, համաձա յնվել կատարել ամնի ոցենտեզ թե ոչ։ Դա բավականին բարդ և վտանգավոր պրոցեդուրա է, չէի կարողանում կողմորոշվել։ Զանգեցի ամուսնուս և նա ասաց, որ պետք չէ։ Հետո զանգեցի մորս, նա ճիշտ հա կառակ խորհուրդ տվեց․

—Չես կարող ամբողջ հղիության ընթացքում անոր ոշության մեջ ապ րել։ Պիտի իմ անաս, թե ինչ է կատարվում երե խայիդ հետ։

Ի վերջո, ես համաձայնվեցի։ Կատարած պրոցեդուրայից հետո ինձ սարսափելի վատ էի զգում, մի կերպ հասա տուն և պառկեցի։ Ես միայն հիմա եմ գիտակցում, որ հղիությունս մեծ վտանգի տակ էր, հաճա խ այդ անալիզը հանգեցնում է անդառնալի կորուստ ների։1 շաբաթ սպասում էինք պատասխանին․ կյանքիս ամենատ անջալի և նյարդային շրջանն էր։ Վերջապես զանգեցին հիվան դանոցից և ասացին, որ ամեն ինչ լավ է, երեխան էլ տղա է։

Ճիշտ ժամկետին ծնեց որդիս՝ առանց որևէ հիվանդությունների, լիար ժեք առողջ։Իմ փորձի հիման վրա հասկացա, որ սքրինինգ ները խնդիրները հայտնաբերելու ամենահուսալի տարբերակը չեն։ Հաճ ախ տեղի են ունենում սխալներ, որոնց պատճառով հղի կանայք խորը ապրումներ են ունենում։

Այժմ նայում եմ հետ և հասկանում, որ բախտս ուղղակի բերել է։ Քիչ չեն դեպքերը, երբ տվյալ պրոցեդուրայից հետո հղիությունն ընդհատվում է։ Պետք է 100 անգամ մտածել՝ նախքան որևէ լրացուցիչ պրոցեդուրաներ կատարելը։ Հուսամ, իմ փորձը ձեզ կօգ նի։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика