Որոշեցի օգնել մի կարիքավոր ընտանիքի, բայց շնորհակալության փոխարեն դժգոհություն ստացա․․․Այդ օրվանից որոշել եմ, այլևս ոչ մի կարեկցանք

Որոշեցի օգնել մի կարիքավոր ընտանիքի, բայց շնորհակալության փոխարեն դժգոհություն ստացա․․․Այդ օրվանից որոշել եմ, այլևս ոչ մի կարեկցանք

Այս պատ մությունը տեղի է ունե ցել անցյալ ամառ: Շոգ եղա նակ էր, գնա ցել էինք ամառանոց: Այդ ժամանակ մեր կողքի տանը ամուսիններ էին ապրում, երիտասարդ էին, 25-30 տարեկան երևի: Շատ աղքատ էին ապրում, ծայրահեղ խեղճ էին: Գիտեի, որ կինը հղի է, իսկ ամուսինը չուներ մշտական աշխատանք:

Հարևանների տներում էր աշխատում. մի տեղ հող փորել, մի տեղ օգ-նել վերանորոգում անել:Խանութի վաճա ռողուհին շատա-խոս կին է, ու նա բոլորին պատմում էր, որ ամուսինները միշտ պարտքով սնունդ են խնդրում, այն էլ միայն հաց կամ մակարոնե-ղեն: Ու դրա համար էլ հարևանները, երիտասարդին երբ աշխատանք էին առա ջարկում, բացի գումարից տալիս էին՝ ինչ կարող են. սնունդ, հագուստ, անկողնային պարագաներ:

Ես երբ իմացա դրա մասին, որոշեցի ինքս էլ մի բանով օգտակար լինել նրանց: Քանի որ վերջերս էինք տան համար նոր սպասքե-ղեն գնել, իսկ հինը բերել ամառանոց, գնացի տեսնեմ, թե ինչն է լավ վիճակում, որ տամ նրանց: Հավաքեցի գդալ-պատա ռաքաղ-դանակներ, բաժակներ, թավա ու կաթ սա, մի քանի ափսե՝ մեծ ու փոքր: Ինչ որ տվեցի նրանց, ան թերի վիճա կում էին, առանց ճաքերի ու գունաթափումների:

Երբ երիտասարդը եկավ՝օգնելու ամուսնուս,որ փոխեն խողովակները,ես տուփի մեջ դասավորեցի սպասքեղենը ու գումարի հետ միասին տվեցինք նրան: Նա նույնիսկ շնորհակալություն չասաց… Ես էլ կարծեցի, թե հոգնած է, երևի շփոթվեց:Հաջորդ օրը, երբ գնացել էի խանութ, վաճառողու հին պատմեց,որ վաղ առավոտ յան մեր հարևա նուհին է եղել այնտեղ ու բողոքել ինձանից՝ ասե-լով, որ նրանց տվել եմ իմ տան աղբը:

Նրան դուր չի եկել, որ ափսեներն ու բաժակները տարբեր էին, կաթսան՝ հին, միայն թավան է հավանել:Հետո իմացա, որ միայն ես չեմ եղել նման հիմար իրավիճակում: Պարզվեց, որ նրանք դժգոհել են ուրիշների տված հագուստից, կոշիկներից, կենցաղային իրերից:

Այդ օրվանից սկսած էլ ոչ մեկին օգնելու ցանկություն չունեմ… հիասթափվել եմ մարդկանցից:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика