Աղջկաս ընտանիքը փրկելու և երջանկացնելու համար ստիպված եղա որդի ունենալ և նրան նվիրել․․․

Աղջկաս ընտանիքը փրկելու և երջանկացնելու համար ստիպված եղա որդի ունենալ և նրան նվիրել․․․

Ողջույն, իմ անունը Կարինե է, 53 տարեկան եմ: Այս պատմու թյունը տեղի է ունեցել 5 տարի առաջ: Աղջիկս՝ Էլինան, վերջապես հղիացավ, նա մինչ այդ ունեցել էր մի քանի անհաջող հղիու թյուն: Աղջիկս և փեսաս աննկարագրելի երջանիկ էին, երբ իմացան, որ այս անգամ հղիու թյունը լավ է ընթանում:Սկզբնական շրջանում փե սաս հաճախ էր մեկնում գործուղումների, և որպիսի աղ-ջիկս միայ նակ չմնար, ես գնում էի նրանց տուն, անում տան գոր ծերը, որ աղջիկս չհոգնի:

Որոշ ժամանակ անց ինքնազգա ցողությունս վատացավ. կար ծում էի, որ գերհոգնած եմ: Սակայն բժիշկին այցելելելով՝ անսպա-սելի մի բան իմացա. ես հղի էի…Ամուսինս շատ ուրախացավ, որովհետև մենք մի աղջիկ ունեինք ընդամենը, և ամբողջ կյանքում երազել ենք երկրորդ երեխայի մասին:

Հետաքրքիրն այն էր, որ ես և աղջիկս մոտավորպես միաժա մանակ էինք հղիացել և երկուսս էլ նույն ամսում պիտի ծննդաբերե-ինք:Արդյունքում, ես որդուս ունեցա բնական ճանախարհով, իսկ դստերս վիրահա տեցին: Ինձ մոտ ամեն ինչ լավ էր, իսկ ահա դստերս մոտ ուժեղ արյունահո սություն էր սկսվել, և բարդ վիրահատությունից հետո ասացին, որ նա երբեք չի կարող երեխաներ ունենալ:

Հենց նույն գիշերը եղավ ամենասարսափելին. դստերս փոքրիկը մահացավ…Մայրական սիրտս կոտրված էր…ես արտաս վեցի ամբողջ գիշեր, իսկ առավոտյան երեխայիս տվեցի աղջկաս…Հիմա Արսենը գրեթե 5 տարեկան է, նա մեր ուրախութ յունն է, մեր գանձը: Աղջիկս լավ մայրիկ է, իսկ ես՝ երջանիկ տատիկ:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика