Կինը նորածին երեխային հետ հեռացավ տանից։ Հարազատները մեղադրում են նրան՝ ընտանիքը քանդելու համար

Այս պատմությունը պատահեց,երբ ես գնացել էի հիվանդանոց՝ մորս այցելելու: Մենք բնակվում ենք Ռուսաստանի հյուսիսում։ Մեզ մոտ կանգառներում փակցնում են տարբեր հայտարարություններ՝կյանքի բարդ իրավիճակում գտնվող մարդկանց օգնելու համար, որոնցից մեկը գրավեց իմ ուշադրությունը: Իր խնդիրների առջև միայնակ կանգնած մայրը խնդրում է օգնություն  և վարձու բնակարան էր փնտրում։

Ես սովորաբար ստուգում եմ նման խնդրանքները և զանգահարեցի նրան: Ես ծանոթացա տխուր, խճճված մի պատմության հետ: Աղջիկը, որի անունը Լիզա էր ավարտել էր քոլեջը, ամուսնացել սիրելով։ Ամուսինը նրա համար ամենահիանալին էր: Նրանց ընտանիքները մտերմացել, լավ ընկերներ էին դարձել: Լիզան հղիացավ, ամուսինն ուրախացավ. երեխա էր ուզում:

Բայց մոտ 4-5 ամսվա ընթացքում տղամարդը սկսեց թմրամիջոցներ օգտագործել։ Շաբաթներով ուշքի չէր գալիս: -Ամուսինս բողոքում էր ասում էր՝ինձ  համար դժվար է,վախենում եմ, դու փոխվում ես, քեզ նման չես: Մեղադրում էր ինձ հղիանալու և իր երեխային այս դաժան աշխարհ բերելու մեջ:

Ես շատ էի նյարդայնանում, մի անգամ փորձեցի վերցնել «հակադեպրեսանտները», բայց փոխարենը ուժեղ հարվածեց ինձ: Պատմում է Լիզան Մի խոսքով՝  երեխան վաղաժամ ծնվեց: Իհա՛րկե,մայրն ու երեխան փրկվել են, նրանք լավ վիճակում են դուրս գրվել ծննդատնց:

Սակայն թմրանյութեր հայթհայթելու համար արված ծախսերը «կերան» բոլոր ֆինանսական պահուստները, այդ թվում նաև նրանց ծնողների:Ավելին, դուրս գրվելուց հետո երեխային անհրաժեշտ էին հատուկ կափնախարնուրդներ քանի որ լիզան չեր կարողանում կրծքով կերակրել երեխային,նաև վաղաժամ ծննդաբերությունից հետո նորաթուխ մայրիկը բուժմանկարիք ուներ:

Իսկ հայրը գնաց:Այն աստիճան,որ ամբողջովին անմեղսագիտակ վիճակումնրան տեղափոխումեն թմրամոլների բաժանմունք:  Նա խրված էր պարտքերի մեջ: Երբ «նորածին»հայրիկը դուրս գրվեց  հիվանդանոցից,չթողեց իր սիրելի զբաղմունքը: Եվ այդ ժամանակ Լիզան որոշում կայացրեց. երեխային վերցնել և հեռանալ ամուսնուց:Նա վախենում էր,ամուսինն անկանխատեսելի պահվածքով օտար մարդ էր դարձել:

Հավաքեց ճամպրուկները և գնաց ծնողների մոտ: Բայց այնտեղ էլ այն չէր: Ծնողները նրան չընդունեցին: Եթե կինը լքում է ամուսնուն, ապա նա այլևս դուստր չէ իր ծնողների համար: Եվ նրան վռնդեցին: Ի դեպ, սկեսուրն ու սկեսրայրը նույնպես վռնդեցին աղջկան նորածնի հետ:

Նա այլևս նրանց հարսնչէ,քանի որ նա լքելէ իրենց որդուն՝իր ամուսնուն՝թողնելով ծանր կացության մեջ:Եվ, ընդհանրապես, բարոյական պատասխանատվությունից զուրկ կին, որն ակնկալում էր ապրուստադրամ (ալիմենտ) ստանալ:

Մի խոսքով՝ բոլոր հարազատների համար նա մեղավոր էր, ո՛չ դուստր, ո՛չ հարս, ո՛չ կին: Ամուսինը նրան մեղադրում էր «մեղանչելու»մեջ,և նրա բոլոր խնդիրների արմատը կինն էր: Եվ նա ամուսնալուծության հայցով  դատարան դիմեց և ուժերի ներածին չափով օգնություն խնդրեց:

Նա ամուսնացել է ծնողների տնից,իր բնակարանը չունի: Հղիացել է և մի կերպ է համալսարանն ավարտել: Աշխատանքային փորձ չունի, իսկ առողջական խնդիրներով փոքրիկ երեխան նվեր չէ: Հարազատները երես թեքեցին: Ավելին, դատարանը ընդհամենը  2500 ռուբլի ալիմենտ նշանակեց:

Մի խոսքով՝դեռ ապրումէ իր ընկերուհու տանը,բայցիրեն սեփական բնակարանէ պետք,բառիսուղիղ իմաստով՝  ընդհանրապես փող չունի:Ես ստուգեցի տեղեկությունները,խոսեցի նրա հետ հեռախոսով և անձամբ փոխանցեցի իմ օգնությունը: Իմ դիմաց կանգնած էր մի նիհարիկ, պարզ  աղջիկ, որի խոշոր աչքերի տակ կապտուկներ կային:

Նա շատ գոհ էր մթերքներով լի պայուսակի,իր և երեխայի հագուստի, դեղորայքի և համեստ դրամական օգնության համար: Եվ նաև նրա համար,որ իրեն ճանապարհեցի մեքենայով:Ես գրում եմ այս պատմությունը գրեթե 2 տարի անց, և  իսկապես հույս ունեմ, որ նա հաղթահարել է բոլոր դժվարությունները:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика