Ես անծանոթ մարդկանց ավելի հաճույքով կօգնեմ, քան հարազատ եղբայրներիս

Երեկ ամուսինս գնաց բար, ավելի ճիշտ ՝ բարում գտնվող ամառային խաղահրապարակ ՝ հանդիպելու իր հին ընկերոջը: Ամուսինս շատ ընկերներ չունի, բայց դողում է նրանցից յուրաքանչյուրի համար: Հավաքույթից ամուսինս տուն վերադարձավ բավականին մեծ գումարով:

-Սա քեզ՝ գնումներ կատարելու համար է, — ասաց ամուսինս և տվեց ինձ հիսուն հազար: -Որտեղի՞ց է սա, գտել ե՞ս ․․․ -Չէ Լյոշան է պարտքը վերադարձրել,-ասաց ամուսինս։ Այնուհետև նա ինձ պատմեց մանրամասներ, որոնց մասին նա ինքն էլ երբեք չի հիշել:

Չորս տարի առաջ Ալեքսեյը հայտնվեց տհաճ իրավիճակում, որից դուրս գալու համար ստիպված էր վաճառել այն ամենն, ինչ ուներ: Եվ բացի այդ, Ալեքսեյից հեռացավ կինը՝ վախենալով դժվարություններից: Իրավիճակը կարգավորվեց հօգուտ Ալեքսեյի, բայց նա մնաց առանց գումարի և քառասուն տարեկան հասակում պետք է սկսեր նոր կյանք կառուցել:

Գումար չկար, ստիպված ոտքով էր գնում աշխատանքի: Դա երևում էր ամբողջ շրջակայքում: Ալեքսեյի եղբայրները՝ արտերկրում հանգստանալով, ոչ մի կոպեկով անգամ չէին օգնում նրան։ Շուտով Ալեքսեյը հանդիպեց Լարիսային: Առաջին ժամադրության համար թանկարժեք ծաղիկեփունջ գնալու համար Ալեքսը վաճառեց իր ժամացույցը, մի քանի անգամ էլ ժամադրությունից առաջ, Ալեքսեյը պարտքով գումար է վերցրել նաև ամուսնուցս։

Ամեն ինչ դանդաղ քայլերով կարգավորվում էր, և բացի այդ Լարիսան նրա մոտ էր և աջակցում էր իր սիրելի տղամարդուն: Ալեքսեյի մոտ ամեն ինչ աստիճանաբար սկսեց բարելավվել: Արդեն բավականին գումար էր վաստակում, վերցրեց հիպոթեքային վարկ  և ամուսնության առաջարկություն արեց  Լարիսային:

Եվ ահա երեկ բարում Ալեքսեյը վերադարձրել է իր պարտքն ամուսնուս: Ամուսինս ընդհանրապես չէր սպասում և հաճելիորեն զարմացել էր: — Շնորհակալություն օգնության համար. Ներիր ինձ, որ այսքան ուշ եմ վերադարձնում:

Իսկապես այլևս հնարավորություն չունեի: Եղբայրներս տեսնում էին, որ ես խեղդվում եմ, բայց չօգնեցին, իսկ դու աջակցեցիր ինձ: Գիտես, կյանքը երկար է: Հիմա եղբայրներս հիշել են ինձ, բայց այլևս նրանք ինձ պետք չեն: Ես երբեք չեմ օգնի նրանց: Նրանք այսօր ունեն օգնության կարիք, իսկ ես չեմ էլ մտածում, որ պետք է օգնեմ նրանց։

Արդյո՞ք արդարացի է նրա նման վերաբերմունքը: Ես կարծում եմ, որ այո: Ի վերջո, ո՞ւմ վրա կարելի է հույս դնել, եթե ոչ հարազատ քույրերի ու եղբայրների վրա: Բայց երբեմն նրանք դառնում են շատ ավելի վատ և անտարբեր, ի տարբերություն  օտարներ մարդկանց: Ես ուրախ եմ, որ իմ ընտանիքում  այդպես չէ: Եղբայրներս անպայման կօգնեն ինձ: Իսկ  ինչպե՜ս է Ձեզ մոտ, ի՜նչ եք կարծում, ճի՜շտ վարվեց նա արդյոք։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика