20 տարվա շտապօգնության վարորդ եմ, շատ դեպքերի եմ ականատես եղել, բայց այս մեկը բացառիկ էր․․․
Այդ օրը եղանակը վատն էր, մռայլ։ Երկինքը պատված էր սև ամպերով, արդեն գիշեր էր։ Մենք հիվան դանոց էինք վերադառնում հերթական կանչից։ Հանկարծ նկատեցինք, որ ճանապարհի մեջ տեղում ինչ-որ բան կա, կանգ առանք, որ հաս կանանք, թե ինչ է կատարվում։Ուշադիր նայեցի պատուհանից ու մի հասարակ շան տեսա։ Կեն դանին չվախե ցավ մեքենայից, որը դանդաղ մոտե-նում էր իրեն։
Ստիպված եղա արգելակել հենց շան դիմաց, իսկ նա նույնիսկ ականջը չշարժեց։ Շունը շարունակում էր նստած մնալ ու ուշադիր նայել մեզ, կար ծես ինչ-որ բան էր ուզում ասել։Եվ ես, և բժիշկն ու բուժ քույրը զար մացած էինք, նման բան մեզ հետ եր բեք չէր պատահել։ Դրա համար էլ որոշեցինք սպասել, թե ինչ է լինելու։ Սակայն բժիշկն ասաց, որ չենք կարող ժա մանակ կորցնել, պիտի վերադառնանք և իջավ մեքենայից, որ շանը մի կողմ տանի։
Կենդանին՝ տեսնելով բժիշկին, հասկացավ, թե իրենից ինչ են ուզում, և ինք նուրույն անցավ մի կողմ։Սակայն բժիշկը դեռ չհասց-րեց հաղ թական դմեքով ն ստել մեքենան․ երբ շունը վերա դարձավ նույն տեղը։ Մենք զար մացած նա յեցինք իրար։ Այս ան գամ իջա ես։ Շունը ինձ նայելով՝ գնաց մի կողմ, կար ծես խնդրում էր գնալ իր հետևից։Բժիշկը միա ցրեց հեռախոսի լույսը և առաջար-կեց, որ միասին գնանք։
Մի քանի մետր այն կողմ տեսանք գետնին անգ իտակից վիճակում ընկած մի տղամար դու։Բժիշկը գոռալով կանչեց բուժ քույրին, մենք նրան ցուցաբերեցինք առաջին օգնությունը, տեսանք, որ շնչառությունը սկսում է կարգավորվել, տեղափոխեցինք մեքենայի մեջ ու հասցրեցինք հիվանդանոց։ Պարզվեց, որ տղամարդու մոտ ինսուլտ էր եղել․․․
Ի դեպ, շունն ամբողջ ճանապարհին վազում էր մեքենայի հետևից, իսկ հետո մի քանի օր նստած մնաց հիվանդանոցի առաջ, որ տիրոջը տանի տուն։ Երբ գալիս էին տղամարդու բարեկամները՝ նրան այցելության, փորձում էին շանը տանել տուն, սակայն նա այդպես էլ ոչ մեկի հետ հիվանդանոցի բակից հեռու չգնաց․․․
