Օրեր առաջ աղջիկս դպրոցից տուն եկավ ու ասաց, որ դասարանցիներից մեկը իրեն միշտ նեղացնում է․ Վերցրեցի հեռախոսս ու նույն րոպեին զանգեցի այդ լակոտի մորը․․․

Օրեր առաջ աղջիկս դպրոցից տուն եկավ ու ասաց, որ դասարանցիներից մեկը իրեն միշտ նեղացնում է․ Վերցրեցի հեռախոսս ու
նույն րոպեին զանգեցի այդ լակոտի մորը․․․Էն օրը աղջիկս էլի էկավ դպրոցից աչքերը կարմիր : Վերջերս համարյա ամեն օր կարմ
րած աչքերով էր գալիս : Ինչքան հարցնում էի, բան չէր ասում :

Բայց էդ օրը երևի հոգուն էր հասել, ասեց, որ դասարանի տղեքից մեկը իրան նեղացնում ա : Վերցրի հեռախոսն ու զանգեցի դրա
մորը : Մերն էլ, թե ես ոչ մի բան չեմ կարա անեմ, իմ տղեն ինձ չի լսում :Ասեցի կգնամ տնօրենի մոտ ու ամեն ինչ կպատմեմ : Բայց
մարդս ասեց օգուտ չունի : Տնօրենը էդ լա կոտի ականջները կքաշի, բայց դասարանում էլի նույնը կանի :

Հետո մարդս ասեց աղջկաս. Մյուս անգամ հենց քեզ նե ղացնի, մի հատ ուժեղ կխ փես: Մյուս օրը աղջիկս էկավ տուն ուրախ, աչքե-
րը փայլում էին : Պատմեց, որ էդ լակ ոտը էլի նե ղացրել ա աղջկաս,աղջիկս էլ ընենց ա խփ ել, որ կպելա պատին ու լացելով դասարա
նից դուրս ա եկել :

Իրիկունը ինձ զանգեց էդ տղու մերը : Ես մտածեցի, հեսա կսկսի ճղճղալ : Բայց հանգիստ տոնով խոսաց ու ասեց, որ էսօր էլ իմ աղ-
ջիկն ա իրա տղուն խփ ել : Դաժե ասեց, որ ճիշտ ա արել, որ իրա սանձարձակ տղուն տեղն ա դրել : Էդ օրվանից էդ լա կոտը էլ աղջ
կաս չի նե ղացրել :

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика