Պատահական հղիացա, իսկ մենք տուն չունենք․․․ Տատիկիս համոզում եմ գնալ ծերանոց, իսկ նա չի համաձայնվում

Պատահական հղիացա, իսկ մենք տուն չունենք․․․ Տատիկիս համոզում եմ գնալ ծերանոց, իսկ նա չի համաձայնվում։Այնպես ստաց
վեց, որ ես վաղ տարիքում հղիացա, սակայն կտրականապես դեմ եմ աբորտներին, այդ իսկ պատճառով որոշեցինք, որ երեխան պի-
տի ծնվի:

Ես ու ընկերս ամուսնացանք, փոքր հարսանիք կազմակերպեցինք, քանի որ այդ պահին շատ գումար չունեինք: Գումարը չի բավա-
կանացնում, չնայած նրան, որ իմ սիրելի տղամարդը գիշեր-ցերեկ աշխատում է: Ես հուսահատ վիճակում եմ: Որտեղ ենք ապրելու
մեր երեխայի հետ, չէ որ փոքրիկս պիտի արժանի պայմաններով ապահովված լինի:Որոշումն ինքն իրան եկավ: Իմ տատիկն արդեն
շատ ծեր է, թույլ:

Նա միայնակ ապրում է 1 սենյականոց բնակարանում: Ես նրա հետ երկար խոսեցի, բացատրեցի իրավիճակը, խոստացա նրան տե-
ղավորել լավագույն ծերանոցում: Սակայն ի պատասխան իմ խնդրանքի՝ նա միայն բարկացավ: Այդ օրն իսկական սկանդալ եղավ:

Ինչպես նա չի հասկանում. որ դա բոլորիս համար լավագույն տարբերակն է: Տատիկս արդեն ի վիճակի չէ ինքն իրեն խնամել, նրան
պետք է, որ իր կողքին հոգատար մարդիկ լինեն: Ծերանոցում նա չի ձանձրանա և պատշաճ խնամք կստանա:Ոչինչ, ես նորից կխո-
սեմ հետը, կպատմեմ ծերանոցի դրական կողմերի մասին:

Նա սովորական մարդ է, ուղղակի պետք է ճիշտ մոտեցում գտնել: Ինձ համար սարսափելի է մտածել, որ երեխաս կծնվի, իսկ մենք
դեռ տուն չենք ունենա: Նրան մի վայր է հարկավոր, որը փոքրիկս կհամարի իր հարազատ տունը: Այդպես չէ՞…

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика