Հայրիկ, հայրիկ․․․Փողոցում քայլելիս մի երեխա գոռալով վազեց դեպի ամուսինս․ Այն, ինչ եղավ հետո ուղղակի աննկարագրելի էր

Հայրիկ, հայրիկ․․․Փողոցում քայլելիս մի երեխա գոռալով վազեց դեպի ամուսինս․ Այն, ինչ եղավ հետո ուղղակի աննկարագրելի էր։
Երբ ամուսինս պրակտիկանտ էր, պրակտիկան անց էր կացնում քաղաքային հի վանդանոցում՝ մանկական բաժանմունքում։ Նա
լավ էր սովորում, կարծում էր, որ պատրաստ է մանկաբո ւյժ աշխատել։ Բայց իրականությունը երբեմն չի համընկնում մեր երևակա-
յության հետ:

Գլխավոր բժի շկը ցույց տվեց կաբինետը, նրան ներկայացրեց հի վանդներին և շեշտեց, որ բաժանմունքում մանկատան երեխաներ
կան։Նա ասաց, որ նրանց հատուկ մոտեցում է պետք։ Շատ գործ կար։ Նրա համար հեշտ չէր: Նրա սիրտը ճմլվում էր երեխայի լա-
ցից։ Մի օր նա մտավ մի սենյակ, որտեղ պառկած էր մի կապուտաչյա աղջիկ՝ շիկահեր մազերով։ Նա ծիծաղեց։Աղջիկը լ աց չեղավ,
այլ նայեց նրան մեծ կապույտ աչքերով։

Նա երեք-չորս տարեկան էր։ Նա մոտեցավ և ասաց բարև: Աղջիկը մեկնեց ձեռքը և լայն ժպտաց։Նա նման էր հրեշտակի: Բուժքույրն
ասաց, որ նրան գտել են փողոցում, սաստիկ մրսել է, ոչ ոք չի եկել նրա հետևից։ Նա ապրում էր մորաքրոջ հետ, բայց նա չէր սիրում
նրան, և աղջիկը փախել էր։ Մորաքույրը հրաժարվեց նրան։ Փառք Աստծո, նա ապաքինվեց, իսկ դուրս գրվելուց հետո պետք է տե-
ղափոխվեր ման կատուն։

Միայն աղջիկը դեռ չգիտեր այդ մասին։ Նրան շատ դուր եկավ փոքրիկը:Նրանք ընկերացան։Աղջիկը իր հերթին նույնպես կապվեց
նրա հետ։ Նա ամեն օր սպասում էր նրան, կանգնում էր դռան մոտ, միշտ փորձում էր մոտ լինել։ Նա փոքրիկ աղջկա հետ գնում էր
բաժին և ինչով կարողանում օգնում։ Բոլորը սիրում էին նրան, անվանում էին «հրեշտակ»:

Մի օր աղջիկը բժշկին ցույց տվեց իր մոր լուսանկարը։ Նա ամուր բռնել է լուսանկարը ձեռքերում, համբուրում էր։Նա տխուր ասաց,
որ մայրը դրախտում է. -Մայրիկս բարի էր, մորաքրոջս նման չէր, նա չա ր է, ինչպես հեքիաթի կա խարդը: Պրակտիկան հասավ իր
ավարտին: Փոքրիկ հրեշտակը չուզեց նրան բաց թողնել.

-Մի գնա, մի գնա, դու իմ հայրն ես: Հրաժեշտը դժ վար էր երկուսի համար: Փոքրիկ աղջիկը լա ց էր լինում: Հետո աղջկան տեղափո-
խեցին մանկատուն։ Անցել է մեկ տարի։

Նա ամուսնացա վ լավ աղջկա հետ: Մի անգամ նա և կինը զբոսնում էին այգում և հանկարծ երեխայի ձայն լսեցին.

-Հայրիկ, հայրիկ: Նա ճանաչեց աղջկան: Կինը զարմացած նայեց նրան։ Պարզվեց, որ աղջկան որ դեգրել են լավ մարդիկ և նա մեծա-
նում է սիրող ընտանիքում։

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика