Էլ չեմ դիմանում, էլ հնարավոր չի․․․Եթե երեխաներս այսպես շարունակեն, ծախելու եմ տունս ու գնամ ծերանոց

Էլ չեմ դիմանում, էլ հնարավոր չի․․․Եթե երեխաներս այսպես շարունակեն, ծախելու եմ տունս ու գնամ ծերանոց։Ես արդեն 72 տարե-
կան եմ: 2 տարի առաջ թոշակի անցա: Ամուսինս վաղուց ա մա հա ցել: Շատ լավ ամուսին եմ ունեցել: Հոգատար ու լավ մարդ էր: Ին
քը որ ողջ էր, ես ոչ մի պրոբլեմ չունեի:

Աշխատում էինք ու մեր էրեխեքի համար ամեն ինչ անում էինք, որ ոչ մի բանի կարիք չունենան: Իրանից հետո ես մնացի մենակ: Աղ
ջկաս ամուսնացնելուց ամուսնուս վիճակը միանգամաից վա տացավ ու մի ամիս էլ չձգեց:Տղուս համար առանջին տուն էինք առել:
Աղջիկս, որ ամուսնացավ, իրան էլ տուն նվիրեցինք: Մտածում էի, որ հետո էլ էրեխեքս տիրություն կանեն ինձ: Բայց սխալվում էի:

Տարվա մեջ 4 — 5 անգամ են գալիս տեսակցության, էն էլ տոն օրերին, գիտեն, որ անպայման նվերներ կստանան: Ես ինքս էի գնում
իրանց հյուր, բայց զգացի,որ իմ այցելությունները իրանց դուր չի գալիս:Հենց մի բան էի խնդրում, պարզվում էր, որ շատ խիստ զբաղ
ված են: Էս վերջերս ընկա աստիճանից: հարևանուհիս, որ չլիներ, չգիտեմ ինչ կլիներ ինձ հետ: Ինձ պետք է հի վանդանոց գնալ:

Զանգեցի տղուս, ասեց տաքսի կանչի: Բայց չի հարցնում, տաքսիի համար փող ունե՞մ:Զանգեցի աղջկաս,ինքն էլ ասեց, որ զբաղված
ա: Էրկու օր առաջ աղջկաս ու տղուս կանչեցի ու ասեցի, որ եթե ինձ չօգնեն, ես կվերցնեմ իրանց բնակարանները ու կծախեմ, ես էլ
կգնամ ծերանոց: Սկսեցին հիշացնել, թե ով ինչով ա օգնել:

Տղես ասում ա, բա չես հիշում անցյալ տարի քո համար ալյուր բերեցի 2 կգ: Աղջիկս էլ մի կողմից ասում ա, մոռացե՞լ ես, որ մի տարի
առաջ իմ համար շոր էի առել, վրաս մեծ էր, տվեցի քեզ: Հասկացա, որ իմ էրեխեքի վրա հույս չեմ կարա դնեմ: Պիտի տուն տեղ ծա-
խեմ ու գնամ ծերանոց:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика