Երբ տղան վերջապես եկավ մորն այցելության, վերջինս նրան մի թանկարժեք նվեր տվեց, իսկ 3 օր անց որդին զանգ ստացավ․․․Տեղի էր ունեցել անդառնալին

Երբ տղան վերջապես եկավ մորն այցելության, վերջինս նրան մի թանկարժեք նվեր տվեց, իսկ 3 օր անց որդին զանգ ստացավ․․․Տե-
ղի էր ունեցել անդառնալին։Որդին ուշ-ուշ էր մորն այցելության գալիս և շատ կարճ ժամանակով: Այս անգամ էլ որդին կանգ առավ
ընդամենը մեկ րոպեով։ Նա նույնիսկ տորթ էր բերել: Ներս չմտավ, հենց դռան մոտ մայրիկին մեկնեց տորթն ու ասաց. «Լա՞վ ես մամ,
սա քեզ համար է»:

Մայրը կաարոտած նայեց որդուն, և իր նվերը հանձնեց որդուն:Շատ թանկ iPhone էր,համարյա ամենավերջին մոդելը, շատ փող ար-
ժեր, ահավոր շատ: Մայրիկը հավաքել էր մեկ տարի: Նա իր համար ոչինչ չէր գնում, ամեն ինչի վրա խնայում էր, և վերջապես գնեց,
պատկերացնում էր ինչպես կուրախանա որդին:Կինը շատ էր կարոտել որդուն. Որդին ողջ ու առողջ էր, նրա մոտ ամեն ինչ լավ էր։

Նա պարզապես քրտնաջան աշխատում էր, ուներ երիտասարդ կին,և ազատ ժամանակն անցակցնում էր կնոջ կամ ընկերների հետ:
Կա կին, կան ընկերներ, կան գործընկերներ: Մայրը հասկանում էր: Որդին սիրում էր մորը, բայց ժամանակ չկար նրան զանգահա-
րելու։Դրանում ոչ մի վատ բան չկա։ Եվ մայրն էլ չէր պարտադրում, բայց կարոտում էր: չպարտադրեց՝ ինչո՞ւ բարձրանալ, եթե երե-
խան լավ է անում:

Երեկոյան նա տուն էր գալիս և երբեմն դիտում որդու՝ Իգորի լուսանկարները և կամացուկ զրուցում էր լուսանկարից իրեն նայող
ժպտերես որդու հետ:Այս անգամ նա որոշեց Ամանորից շուտ հանձնել նվերը, քանի որ հիվանդանոցում էր լինելու, վիճակը գնալով
վատանում էր: Նա որոշեց շուտ հանձնել նվերը, վախենում էր հետո չհասցնել անձամբ հանձնել:

-Սիրելիս սա քեզ համար է, — ասաց մայրը որդուն մեկնելով գեղեցիկ փաթեթավորված տուփը, կարծում եմ, հենց ձեռքդ վերցնես
ինձ կհիշես ու ավելի հաճախ կզանգահարես:

-Մամ, թանկագինս, գիտես ես շատ զբաղված եմ, խոստանում եմ ավելի հաճախ կզանգեմ:

-Ուզում էի ասել, որ վաղն առավոտյան պետք է գնամ հիվանդանոց, բժ իշկն է ստիպել, ծննդյան տոներին տանը չեմ լինի, այդ պատ-
ճառով էլ ցանկացա շուտ հանձնել քո նվերը:Կարծում եմ, ամեն անգամ, երբ հեռախոսը ձեռքդ վերցնես, կհիշես ինձ և կզանգես, կամ
կգրես: Ես պարզապես կիմանամ, որ դու հիշում ես ինձ:

-Լավ մայրիկ, կխոսենք: Գրկեց մորը, համբուրեց ու արագ իջավ աստիճաններով: Երեք օր անց նրան զանգահարեցին հիվանդանո-
ցից: Մայրն այլևս չկար: Նա գրկեց հեռախոսն ու արցունքները հոսեցին գետի պես: Նա բնազդաբար հավաքեց մոր հեռախոսահա-
մարը, ա՜խ որքան էր ցանկանում գեթ մեկ անգամ լսել մոր ձայնը, բայց միայն լսվում էր. Բաժանորդը անհասանելի է:

Կգա մի օր, երբ մենք կարող ենք լսել՝ «բաժանորդը անհասանելի է կամ գտնվում է ռադիոծածկույթից դուրս», նույնիսկ եթե մենք ու-
նենք ամենաթանկ և ժամանակակից հեռախոսը և ոչ մի բան ու ոչ ոք չի կարող լրացնել այդ բացը:

Понравилась статья? Поделиться с друзьями:
Яндекс.Метрика